پیشداوریهای انسانزدایانه در میان ما آدمیان که از مخالفان خود به کمک آنها انسانیت زدایی میکنیم زیاد است، به همین دلیل کشتن و خشونت را یگانه راه موثر برای تغییر میدانیم و همچنین این وحشیپنداری و انسانیت زدایی از ابزار مهم توجیه روانی و سیاسی نسل کشی بوده است.
لذا اگر این گفتمان تغییر کند، رفتارها نیز تغییر خواهند کرد، شدت دشمنی و نفرت کاهش مییابد و دنیای کمتر خطرناک برای جان، مال و حیثیت انسانها از هر قوم، تبار و عقیده ای که باشند، به وجود خواهد آمد. لذا از کاربرد این اصل در رفتار با مخالفان خود و لو بسیار متعصب و تشنه به خون غافل نباشیم، همیشه زیر آن نقاب وحشتناک، حقیقتا یک موجود انسانی نهفته است و ما آن را ببینیم، ما از روی ترس ستمگران را احترام میکنیم، اینگونه رفتار اشتباه و ستمپرور است، اما اگر به جای ترس حقیقتا طرف خود و لو ستمگر را انسان ببینیم و با این نگاه او را مخاطب خود قرار دهیم، و یا با وی مبارزه کنیم، قطعا موثرتر است، نسبت به اینکه برای ایجاد هیجان در میان ناراضیان، از وی انسانیت زدایی کنیم.
نویسنده: محمد امین احمدی، استاد دانشگاه