درحالیکه وزارت خارجهی روسیه فدراتیف برای اجلاس فرمت ماسکو (29 سپتمبر 2023) آمادهگی میگیرد، اندری سیرینکو رییس مرکز پالیسیهای افغانستان در روسیه، اخیراً طی مصاحبهی تلویزیونی تعریف جالب و خنده داری از طالبان افغانستان ارائه داشته است که توجه بسیاری ژورنالیستان را به خود جلب کرد .
او در برابر این پرسش که آیا طالبان به انتخابات وایجاد حکومت فراگیر قومی که اجلاس فرمت مسکو روی آن تأکید خواهد کرد، باور دارند؟ آیا طالبان تغییر خواهند کرد؟
اندری سیرینکو، بصراحت گفت: “معلوم است که گوشتخوار را نمیتوان سبزه خوار ساخت، اینکار ناممکن است. طالبان در واقعیت ماشینی استند برای جنگ و جهاد، این گروه را نمیشود طوری ساختارمند کرد که بتوانند دستگاه دولتی را مدیریت نمایند، انتخابات به راه اندازند، خدمات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی را ارائه بدارند . طالبان ماشینی است برای جنگ. طالبان غیر از جنگیدن و جهاد کردن، طرز دیگر زیستن را بلد نیستند .”
شاید این قضاوت اندکی مبالغه به نظر آید؛ اما ازین حقیقت هرگز نمیتوان چشم پوشی کرد که طالبان اوج افراطیت مذهبی، اوج قوم پرستی، اوج دشمنی با مدنیت و فرهنگ و اوج دشمنی با زن و تشیع را درجهان به نمایش گذاشته اند .
طالبان با صدور دهها فرمان جاهلانه ی ضد انسانی و ضدعقلانیت و مدنیت، افغانستان تاریخی و مردم علم دوست آن را به بدترین شکل آن به جهان معرفی کرده اند.
جهان امروز، ما را از روی طالبان، جاهلترین و نامتمدن ترین مردم جهان قضاوت مینمایندو که این خواست همیشهگی پاکستان بوده است.
هر چند طالبان طی دوسال حاکمیت شان واضح نمودهاند که، فقط حاکمیت تک قومی و تک جنسیتی میخواهند. نه به آموزش و کارزنان علاقه دارند و نه به شرکت سایر اقوام و مذاهب در امور دولتی و اجتماعی ــ سیاسی؛ اما با وجود آن در اجلاس فرمت مسکوکه مولوی متقی هم در آن شرکت خواهد داشت، روی حکومت فراگیر قومی، آموزش و کارزنان و نگرانیهای کشورهای منطقه مجدانه تأکید خواهد شد.
در نشست فرمت مسکو در “کازان”، نمایندگان بلند رتبه کشورهای قزاقستان، قیرغیزستان، تاجیکستان ، ترکمینستان ،اوزبیکستان، چین، هند، ایران و پاکستان شرکت خواهند داشت.
دو سال اخیر نشان داد که طالبان یک گروه تندرو مذهبی – قومی استند که نابودی فرهنگ و عزت افغانستان را در سرلوحهی وظایف شان قرار داده، از ظرفیت حکومتداری ساختارمند برخوردار نیستند .
بی تردید طالبان پس از پایان ظرفیتها و امکانات بجا مانده از نظام قبلی، افغانستان را وارد مراحل بحرانیتر کرده و مردم کشور را با فقر و تنگدستی بیشتر روبرو خواهند نمود.
و بالاخره، ترس آن وجود دارد که طالبان با تخریب ساختارهای دولتی که یکی پی دیگر بطور سیستماتیک ادامه دارد و با برخورد دشمنانه با گروههای قومی – مذهبی، آگاهانه و دستوری مقدمات یک جنگ داخلی دیگر را درافغانستان پی ریزی کنند – جنگی که حتا اسباب از هم پاشی افغانستان را فراهم نماید.
نویسنده: اسماعیل فروغی