اشرف غنی! نفرین ابدی خداوند و رسولان و یک ملت و تاریخ بر تو باد. خاک مرگ برسرت. چه قدر فرصت داشتی تا یک کشور آرام و آباد و سرشار از رفاه بساری. یک کشور قابل افتخار و یک ملت سربلند. اما تو با تبعیض و تعصب و خامی و توهمِ تفکر و تمامیت خواهی قومی و خودکامگی سیاسی تمام کشور و ملت افغانستان را به تاراج غمان سپردی. تو با در پیش گرفتن شیوه های نابخردانه و فارغ از منطق و سنجش زمامداری و غرق شدن در استبداد رای همه فرصت های زیبا و سازنده و ظرفیت های بالای یک ملت را به آتش کشیدی.
اشرف غنی!
تو با پستی و رزالت جنون آمیز، با پشت کردن به مطالبات انسانی و مدنی یک ملت، با نادیده گرفتن یک نسل دانش آموخته و شکوفا تمام اعتبار و داشتههای مادی و معنوی یک ملت زخمی و تکه تکه را به خاک فنا زدی و خاکستر کردی و میلیونها انسان را از سرزمین و از خانه و کاشانه شان آواره کردی. و میلیونها تن دیگر را اسیر و گرفتار یک گروه وحشی و بدوی و قرون وسطایی.
اشرف غنی!
خفقان بگیر و ساکت شو. میراث چندسال زمامداری تو نابودی قانون اساسی، نابودی مدنیت، تاراج داراییهای عامه از رهگذر مرکزی ساختن تدارکات ملی توسط یک جماعت نوچه جوانت، اداره سرشار از فساد اداری و فحشای اخلافی، تروریج نابرابری، مخکشزیم، آپارتاید دانش و علم از طریق سهمیه بندی، دور زدن قوانین عادی، چندپارگی یک ملت و چند دستگی سیاسی، سرکوب جنبشهای مدنی و جریانهای سیاسی، از دست دادن اعتبار ملی و منطقهای و بینالمللی بود و با این بی تدبیری و بد اندیشی و بدکنشی همه چیز را به گند کشیدی و نابود کردی.
اشرف غنی!
بهتر است که در امارات متحده عربی در قصر شیک و زیبا و آرامت به انباشتههای غارتت بیاندیشی و به تجارت طارق جان رسیدگی کنی و کمالات هنری مریم جان و دوست پسرش را کیف کنی. به این ملت دربدر کاری نداشته باش.
اشرف غنی!
تو واقعا باید خفه بشی و حرف نزنی که به همه چیز یک ملت گندزدی. باید سکوت کنی و بگذاری که این ملت اسیر و گرفتار دیوان جاهل و قاتل طالب خود، نعش خویش را به دوش کشند و غم و مصیبت و فاجعههای پیاپی و بی شمار را بگریند و بسوزند و تحمل کنند و دوباره برخیزند تا خورشید عدالت و آزادی و صلح از افق سیاه و تیره زندگی شان طلوع کند!
اشاره: این متن در واکنش به پیام تسلیت اشرف غنی احمدزی در باره زلزله هرات منتشر شده است.
نویسنده: عارف رحمانی، عضو پیشین مجلس نمایندگان