مولوی فضل منالله که به اتهام تجاوز جنسی بر دختران خردسال توسط طالبان بازداشت شده بود باردیگر بدون مجازات آزاد گردید.
ظاهرا استدلال قاضی طالبان این بوده که این مولوی ملعون چون دخول نکرده بایسته مجازات نیست و حکم به آزایاش داده است!
چند روز پیش درباره ماجرای فساد جنسی و اخلاقی این شخص و اعضای گروه طالبان مفصلتر نوشتم. اما پس از رهایی مولوی مزبور، تصاویری بدستم رسید که برای اثبات جرم و گناهکار بودن آن، جای هیج شبهه و تردیدی نمیماند. احتمال میدهم مولوی فُضله شاید کودکان و زنان بسیاری را قربانی حرص جنون آمیز جنسی خود کرده باشد.
براستی!
چرا طالبان در طوفانی از آلودگیهای جنسی و فساد اخلاقی و تباهی شخصیتی غرق اند؟ چرا عوامل این جرایم آشکار و مستند را مجازات نمیکنند؟ آیا به روز داوری باور ندارند؟ آیا از قهر خداوند نمیترسند؟ آیا از خشم مردم افغانستان خود را ایمن میپندارند؟ پس چرا به صدها مورد تجاوز جنسی و افعال شنیع مرتکبان -که اتفاقا همگی عضو طالبان هستند و بعضا در رده های مهمی نیز مشغول به کار هستند- رسیدگی صورت نمیگیرد؟ کسی مثل ملااحمد کمپل باز که آدم خُرد و کوچک نیست؟ ریس برشنای کابل بود. چرا او را با آن جرم مستند و مسلم دوباره رها کردند؟
چرا این گروه در برابر تجاوز و افعال شنیع غیر اخلاقی اعضای خود این چنین سرسری و بیمبالات است؟ آیا مسولان درجه اول طالب در نظام جهنمی عدلی و قضایی طالبان؛ خود به ارتکاب این اعمال و افعال شنیع آلوده اند؟
آیا این گروه افراطی قاعده نانوشتهای درباب تجویز کمپل بازی و افعال شنیع غیر اخلاقی ویژه افراد و اعصای خود دارند؟ آیا مقامات عالی و دانی طالبان آن قدر نقطه های سیاه و خانه های خالی در نزد یکدیگر دارند که نمیتوانند به هم خرده بگیرند و افعال مرتکبانِ مستند را، جرم انگاری و مجازات نمایند؟