این روزها جهان با بی تفاوتی تمام، شاهد و ناظر وقوع فاجعهی هولناک قرن ماست – شاهد و ناظر فاجعهی ویرانی کامل یک شهر دومیلیونی و شاهد کشتار هزاران زن و مرد و طفل بیگناه فلسطینی در غزه توسط رژیم متجاوز و اشغالگر اسراییل.
اسرائیل قصد دارد با به خاک یکسان کردن تمام شهر، واقعیت غزه را تغییر دهد.
صهیونیستان بیرحم با قطع نمودن برق، آب، غدا و دارو به غزه و در ادامهی آن کوچ دادن اجباری تمام مردم از شهر و حتا از بیمارستانها ، علناً و در پیش چشمان مردمان جهان، این فاجعهی بزرگ انسانی را شکل میدهند.
همین اکنون دهها هزار انسان شامل زنان و مردان پیر، بیماران، هزاران کودک نوزاد و مادران بارداری که منتظر ولادت کودکان شان استند، در زیر آسمان خدا گرسنه و تشنه در حالیکه آب و غذا، دارو و برق به روی شان قطع شده است؛ گرسنه و تشنه با زندهگی و مرگ دست و پنجه نرم میکنند.
مردم مظلوم و بیپناه غزه گناهی ندارند. آنان که نماد مقاومت و ایستادهگی دربرابر تجاوزگران بیرحم استند، فقط برای آزادی و رهایی شان میجنگند، برای بدست آوردن دوبارهی سرزمینهای از دست رفتهی شان و برای زنده ماندن.
هنوز معلوم نیست که آیا رژیم ویرانگر و آدمکش اسراییل قادر خواهد بود تا با ویران کردن کامل غزه و کشتار و قتل عام بیگناهان، روح مقاومت و مبارزه را در میان فلسطینیان نابود نمایند؟ آیا این فاجعهی هولناک خود سبب بازشدن چندین جبههی دیگر جنگ علیه اسرائیل متجاوز نخواهد شد؟
به باور بسیاری ناظران بینالمللی، ویران کردن شهرها، جنگ و نسل کشی راه حل نیست. راه حل، پس دادن سرزمینهای اشغالی و ایجاد دولت مستقل فلسطین است.
اسراییل غزه را ویران خواهد کرد؛ اما از میان ویرانههای غزه، درفش مبارزه و آزادی باز بلند گردیده و صدای آزادی خواهی ملت فلسطین، بلندتر و رساتر از پیش فریاد خواهد زد.
نوشته: اسماعیل فروغی