هنوز گردُ و خاک ِ خروج عجولانه امریکا از افغانستان بر زمین ننشسته بود؛ که پای بایدن و وزرا و ناوهایش، یکبار دیگر به خاورمیانه کشیده شدند. آن هم تنها هشت روز بعد از سخنرانی جک سالیوان، که مقتدر و مفتخر در پشت تریبیون کاخ سفید گفت “خاورمیانه آرامتر از همیشه است”
صرف نظر از این پای همیشه دراز امریکا در منطقه، جنگ اخیر اسرائیل و حماس را میتوان نقطه عطفی در تغییر پارادیم نظم فعلی جهان دانست.
جنگی که یکبار دیگر مهرههای به نظر ثابت و نسبتا منظم نظم بینالملل را بهم ریخت و دردسر جبهه بندی جدید را به کشورهایی داد که هفتاد و پنج سال تلاش میکردند خود را از باتلاق این منازعه دور نگهدارند و سر این درد دائم فلسطین را، با دستمال بسته و ساکت نگهدارند.
جز ایران، هیچ دولتی در جهان تمایل ورود مستقیم به این منازعه را نداشت؛ حالا اما اردوغان که تا چند روز پیش، صحبت از برادری با نتانیاهو داشت و در راه سفر به اسرائیل بود؛ در انتقاد از حملات به غزه نعره میزند و از طرف مقابل، دبیر اتحادیه عرب که پنداشته میشد از حامیان حماس باشند؛ ان را تروریست میخواند.
جلسه دیروز شورای امنیت سازمان ملل اما، اوج این تضاد و صحنه دیگری از تئاترِ تقابل و نظم قطب بندی جدید بینالملل بود؛ جایی که امریکا و غرب از یک طرف زیر میز مذاکره میزدند و چین و روسیه در سوی دیگر!
تخاصمی دو جانبه بین شرق و غرب که بعد یک وقفه نسبی سی ساله، بار دیگر، با جنگ اوکراین آغاز شد و به نظر میرسد با جنگ اسرائیل شدت گرفت.
حالا صحبت از جنگ سرد دیگری است؛ اینبار در غزه؛
“گُسل” تازهی انفکاک غرب و شرق در این مخاصمه …
منبع:
نویسنده: مرضیه حسینی