یکی از اساتید من در مقطع دکتری، بر این تاکید داشت که مساله اصلی امریکا با جمهوری اسلامی “اسرائیل” است و پرونده هسته ای، تنها “بهانه” است.
به باور دکتر سریعالقلم، تمامی تحریمهای بینالمللی اعمال شده بر ایران نیز، بهای سنگین اقتصادی ایران به دلیل تضاد با اسراییل بوده است.
فارغ از راستی آزمایی این نظریه، پر واضح است؛ که جدا از انزوای فزاینده ایران در مجامع بینالمللی، که تا حد زیادی متاثر از لابیهای قدرتمند اسرائیل در راهروهای مراکز قدرت واشنگتن است؛ هزینه مالی استوار نگهداشتن این بازوی بلند مقاومت نیز، گران تمام شده است؛ و حالا در بزنگاه سقوط غزه، هزینه این تقابل در ابعادی تازه، خدشه دیگری بر “هویت “جمهوری اسلامی خواهد انداخت.
تنها در یک مورد؛ و در پی سرمایه گذاری محمدرضا شاه در اسرائیل، ایران چندین میلیارد دالر از اسرائیل طلبکار است.
سال ۲۰۱۵ دادگاهی در سوئیس حکم باز پرداخت بخشی از این بدهی اسرائیل به ایران -بالغ بر یک میلیارد دالر- را صادر کرد؛ اما تداوم پیگیریهای حقوقی برای بازگرداندن این بخش از سرمایه کشور، تحت الشُعاع شعارهای مرگ بر اسرائیلِ روزهای جمعه در مصلی تهران، منتفی شد.
از دست دادن فرصت استرداد این مبالغ بالای بدهی مالی، به دلیل رویکردهایی چون “نجس” خواندن پولهای اسرائیل، توسط سیاست مدارانی چون علی شمخانی؛ و چهل سال سیاستهای استوار بر “مُرده باد” های مکرر و متوالی، تنها بخشی از بهای سنگین این تخاصم، برای جمهوری اسلامی ایران است.
از سوی دیگر، گزارشهای متعددی از حمایت مالی ایران از حماس برای مقابله با اسرائیل مستند شده است؛ حمایتی که امریکا آن را سالیانه ۱۰۰ میلیون، اسرائیل ۳۰۰ میلیون و نهادهای تحقیقاتی غربی، تا معادل ۹۰ درصد کل بودجه تشکیلات حماس تخمین زده اند.
تمامی این هزینههای کلانِ “میدان “، برای تقویت بازوی بلند ایران در منطقه و با هدف و محوریت نابودی اسرائیل، حالا در بزنگاه تعیین کننده ای قرار دارد.
حالا که زمان “عمل” برای تحقق رویای دیرینه، و مبنای هویت جمهوری اسلامی، مبتنی بر نابودی اسرائیل است؛ مقامات ایران به خوبی دریافتند که اگر به میدان درآیند، سرِ مار در تهران کیش و مات خواهند بود؛ و اگر تنها نظارهگر باشند، ضمن نیاز برای باز تعریف هویتی جدید و خوراکی تازه برای افکار عمومی داخل؛ یکی از مفاصل اصلی شریان خودخوانده مقاومتشان در منطقه، فلج خواهد شد.
حالا و با پیشروی هرچه بیشتر ارتش اسرائیل، و حماسِ ایزوله شده در تونلهای تاریک غزه، سیاست خارجی جمهوری اسلامی، معلول تر از همیشه، و از شرف سقوط از لبه تیغی است که چهل سال بر مبنای “ایدوئولوژی و تخاصم”، از آن بالا رفت.
منبع:
نویسنده: مرضیه حسینی