بر خلاف جنگ شش روزه اعراب با اسراییل، اینبار اسراییل به سد محکمی برخورده که حتی پس از شصت روز هم، دورنمای پیروزی در آن احساس نمیکند.

در جنگ، وقتی که از پیروزی صحبت میکنیم، مقصودمان تحقق اهدافی است که جنگ به خاطر آن شروع شده است.
اسراییل ، آزادی اسرای خود و نابودی حماس را به عنوان مهمترین اهداف خود در این جنگ عنوان کرده بود.
تخریب هزاران خانه و کشته شدن بیش از ده هزار نفر و زخمی شدن قریب به پنجاه هزار نفر، علیرغم اینکه فشار زیادی بر مردم غزه وارد کرده، اما ظاهراً نه بر عزم مردم غزه در تداوم مقامت، اثر منفی گذاشته و نه اسراییل را به اهدافش نزدیک ساخته است.
آنچه که اکنون ساکنان غزه با آن مواجه هستند، انتخاب میان مقاومت با قبول مرگ دفعی و تعامل با قبول مرگ تدریجی است و به نظر میرسد که گزینه مقاومت، انتخاب اول فلسطینیان است.
این انتخاب، تا کنون، علیرغم تحمیل فشار بسیار زیاد بر مردم، نتیجه مثبت داشته است.
افکار عمومی در دنیا، برخلاف فضاسازیهای گسترده رسانهای به نفع اسراییل، علیه کودک کشی اسراییل است و دهها اجتماع بزرگ در کشورهای حامی اسراییل همچون انگلیس و آمریکا نشان میدهد که مردم دنیا، با مردم فلسطین همراهی میکنند و این همراهی، قطعا بر حکومتها نیز اثرگذار خواهد بود.
اما در افغانستان، عدهای، بین مقاومت و احتمال کشته شدن دفعی، تعامل با طالبان و مرگ تدریجی را پذیرفتند.
اکنون در افغانستان در شرایطی قرار گرفته یم که در عین حال که از ابتداییترین حقوق انسانی هم برخوردار نیستیم، هر لحظه در معرض مرگ و کشته شدن هم قرار داریم.
نه در مسجد، نه در کلوب ورزشی، نه در شفاخانه، نه در موترهای عمومی و نه در سرکها و جادهها، امنیت جانی داریم.
در دو سال حاکمیت طالبان بر افغانستان، دهها حمله انتحاری و انفجاری را علاوه بر دستگیریها و شکنجهها و اعدامهای رسمی طالبان شاهد بوده ایم.
تن دادن به این مرگ تدریجی زیر سایه تعامل با طالبان، همه ما را کرخت و بی حس کرده و به همین دلیل هم، زمانیکه دو مسافر بیگناه در ولایت غور، در مسیر راه کشته میشوند، آب از آب، تکان نمیخورد.

مادامیکه خود ما، حرف از تعامل با طالبان بزنیم و گزینه مقاومت را کنار بگذاریم، با قبول مرگ تدریجی، هم کشته خواهیم شد و هم دنیا، نسبت به فجایعی که توسط طالبان در افغانستان رقم زده میشود، واکنشی نخواهد داشت.
تنها راه بیرون رفت از وضعیت فعلی، متحد شدن بر محوریت مقاومت است.
در مقاومت است که اگر کشته هم شویم، میتوانیم اثرگذار باشیم.
منبع::
نویسنده: سید احمد موسوی مبلغ، روزنامهنگار