احتمال اینکه ایران و پاکستان در ائتلافی اعلام نشده علیه گروههای تروریستی در افغانستان و در خاک پاکستان اقدام نمایند بعید نیست.
با این ضربات مهلکی که گروهای تروریستی طالبان پاکستانی و جیشالعدل ایرانی به نیروهای نظامی و انتظامی پاکستان و ایران زده اند بسیار بعید است که این دو کشور دست روی دست بگذارند و شاهد حملات بیشتری به نیروها و خاک خود باشند.
با توجه به ضعف جدی اقتصادی و پراکندگی سیاسی و عدم توان لازم برای عملیات پهپادی و موشکی پاکستان شاید این کشور از توان تاکتیکی کمتری نسبت به ایران برای عملیات علیه تروریستان در داخل خاک خودش و در افغانستان برخوردار باشد اما ایرانیها با توجه به قدرت فوقالعاده موشکی و پهبادی شان بعید نیست که به زودی عملیاتی را علیه گروه تروریستی جیشالعدل در خاک پاکستان و افغانستان انجام دهد.
فرض بگیریم که دو کشور ایران و پاکستان حملات انتقام جویانهای را به سازمانهای تروریستی تیتیپی و جیشالعدل انجام دادند آیا این عملیاتهای محدود و چند روزه سبب نابودی این دو سازمان خواهد شد؟
معتقدم که یک یا چند عملیات در مرزهای این دو کشور یا حتی داخل افغانستان سبب از میان رفتن توان عملیاتی دو سازمان تروریستی یاد شده نمی شود.
پاکستانیها و ایرانیها باید این واقعیت را درک کنند که تا فکر اساسی برای گروه تروریستی مادر که اینک در افغانستان حاکم شده است نکنند و افغانستان به پناهگاه را از سازمانهای تروریستی نگیرند این گروههای تروریستی همچنان قوی و قدرتمند در حاشیه مرزهای این کشورها حضور خواهند داشت و به حملات تروریستی خود در داخل خاک ایران و پاکستان ادامه خواهند داد. بنابراین ایران و پاکستان برای اینکه برای همیشه از شر تروریستان تیتیپی و جیشالعدل خلاص شوند باید در گرفتن قدرت سیاسی و نظامی از طالبان و سپردن آن به مردم و همه اقوام افغانستان با شهروندان به ستوه آمده کشور و جریانهای مقاومت و جبهههای نظامی و سیاسی همکاری نمایند تا هرچه سریعتر هم ملت افغانستان، هم کشورهای منطقه و هم جهان از شر گروههای متراکم تروریستی موجود در افغانستان نجات پیدا کنند.
منبع:
نویسنده: عارف رحمانی، عضو پیشین مجلس نمایندگان