مدت طولانی از نوشتن در فیسبوک فاصله گرفتم وبرای این کار دلیلی داشتم ، دلیل ام این بود که بشتر بیاموزم تا بشتر بنویسم.
آنچه در این مدت آموختم، بسیار چیزها بود که دوست دارم آن آموخته هارا با دوستانم در میان بگذارم.
۱_ آموختم که گذاشتن وقت وصرف کردن عمر برای گوش دادن به مباحثی که در برنامه های زنده ( لایف ) که از سوی هموطنان در شبکههای مجازی دایر میشود مطلقا بیفایده است و چنان سم کشنده برای قلب و روح و روان آدمی عمل میکند، تصمیم گرفتم که تمامی برنامههای لایف را برای خودم تحریم کنم و به جای آن کتاب بخوانم، در مورد خواندن کتاب در نوشتههای بعدی با تفصیل بیشتر صحبت میکنیم.
۲_آموختم که در جنگ همه علیه همه مشارکت نکنم، فضای دنیای مجازی لبریز از عقده و دشنام و ناسزای همه علیه همه است، مشارکت در این گونه برنامهها انسانیت ما را از ما میگرد و قلب مارا خانه شیطان میسازد.
۳_آموختم که زمان برای کارهای مهم و فوری بسیار اندک و عمر ما به صورت غم انگیزی نا پایدار است، بنا بر این برای رسیدگی به اولویتها، نا گزیر هستیم که برنامه ریزی بسیار دقیق نمائیم، یک جدول ساختم که اولویتها را به ما نشان بدهد، این جدول را برای دوستان نازنین همرسانی میکنم.
۴_ آموختم که هیج اولویتی در زندگی به اندازه آموختن و یاد گرفتن وجود ندارد، آموختن خیر مطلق است و نادانی شر مطلق است، عالم سر شار از اسرار و راز ها است، عمر و ظرفیت و توان ما بسیار محدود است و ما قادر نیستیم تا به راز گشایی همه چیز عالم بپردازیم ، مهمترینها و در دم دست ترینها را لیست کردم تا در مورد آنها فکر کنیم، این کار به فکر کردن ما نظم میدهد و از هدر رفتن وقت و انرژی فکری ما جلوگیری میکند، این لیست را نیز خدمت عزیزان تقدیم میکنم.
چیز های زیادی برای آموختن وجود دارد که در نوشتههای بعدی اگر عمر باقی بود می پردازیم ….در پناه حق باشید!
منبع:
نویسنده: نجیبالله معنوی، روزنامهنگار و فعال در حوزه رسانه