آموزش در شاخص توسعه انسانی موسوم به اچدیآی فاکتور مهم از سه متغییریست که برای تحقق آن الزامی است.
با تاکید بر اهمیت و جایگاه تحصیل، روز ۲۴ جنوری به عنوان روز جهانی آموزش اعلام و امسال این روز ” آموزش برای صلح پایدار” نامگذاری شده است.
افغانستان در کجایی این شاخص قرار دارد؟
برای رسیدن به جواب دقیق، بهتر است بدانیم که شاخصهای توسعه انسانی شامل چه فاکتورها است و افغانستان در حال حاضر درچه شرایطی قرار دارد؟
امید به زندگی، سطح و کیفیت آموزش و در نهایت سلامت عمومی شاخصهای عمده توسعه انسانی ( HDI ) را تشکیل می دهند .
در افغانستان اما امید به زندگی به پایین ترین حد خود یعنی ۴۵ سال است که نازلترین سطح امید به زندگی در سرا سر جهان شمرده میشود.
از منظر تحصیلات با کیفیت و همگانی، ما روند عقبگرد داشته ایم. بر اساس آمار ها، میزان بیسوادی در کشور در سال ۲۰۲۱ کمی بیشتر از ۵۰ % بوده است.
با به قدرت رسیدن طالبان و منع زنان از ادامه تحصیل، ۴۹ % جمعیت کشور عملا از فرا گیری آموزش با کیفیت، محروم شده اند.
۴۰ % جمعیت مردان، نیز از سواد و تحصیل بیبهره اند و آنهای هم که موفق به درس و تحصیل میشوند با توجه به کیفیت آموزش، نصاب تحصیلی و آموزگاران کم تجربه و کم سواد ، نمیتوانند از آموزش با کیفیت برخور دار باشند.
سلامت عمومی نیز در نقطه اسف انگیز (گراف سلامت جمعی ) قرار دارد.
صندوق نجات کودکان در گزارش خود در سال ۲۰۲۲ اعلام کرد که افغانستان در زمینه سلامت روان در آستانه یک فاجعه است.
این گزارش تا کید کرده است که در افغانستان از هر چهار نفر مریض فقط یک نفر درمان مورد نیاز خود را دریافت میکند. این به معنی سقوط نظام صحی کشور تلقی می شود.
باعنایت به این شاخصها و گزارشهای تکان دهنده، آینده کشور تاریک، غمانگیز و فاجعهبار پیشبینی میشود.
منبع:
نویسنده: سید محمدعلی رضوانی