نشریه هندی ساندی گاردین به نقل از منابعی نوشت که پاکستان برای «بیثبات کردن» افغانستان تحت سلطه طالبان به دنبال فرستادن داعش به آن کشور است.
این نشریه روز یکشنبه 28 جنوری در گزارشی با اشاره به درگیری بیستم جنوری مرزبانان پاکستانی و جنگجویان طالبان در ولسوالی سرکانوی ولایت کنر در شرق افغانستان، توضیح داد که این درگیری به دلیل «تلاش نیروهای ارتش پاکستان برای رد کردن اعضای داعش از مرز به سمت افغانستان» رخ داد.
بر اساس این گزارش، پس از عبور جنگجویان داعش از مرز، نیروهای طالبان آنها را شناسایی کردند و مواضع نیروهای پاکستانی را با سلاحهای سنگین هدف قرار دادند که در پاسخ به آن، طرف پاکستانی نیز از «آتش توپخانه» استفاده کرد.
این درگیریها در نهایت باعث شد اعضای داعش دوباره به سمت نیروهای پاکستانی فرار کنند.
ساندی گاردین به نقل از منابعش از جمله احسانالله احسان، فرمانده سابق تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی)، نوشت که ارتش پاکستان در تلاش برای وارد کردن اعضای داعش به افغانستان و نفوذ در این کشور به «روش کشمیر» است.
در ادامه گزارش آمده است: «این اقدام پاکستان در واقع کپی همان کاری است که ارتش این کشور قبلا در مرزهای شرقی با هند انجام داده بود؛ استفاده از آتش توپخانه بهعنوان یک ترفندی برای مشغول کردن نیروهای مرزی هند، در زمانی که تروریستهای تحت حمایت ارتش پاکستان تلاش میکردند وارد هند شوند.»
در درگیری مسلحانه روز ۲۰ جنوری میان مرزبانان پاکستانی و نیروهای طالبان در مرز افغانستان و پاکستان از شلیک توپهای سنگین استفاده شد و درگیری ساعتها ادامه داشت.
پس از این حادثه، حسابهای مرتبط با ارتش پاکستان در شبکههای اجتماعی مدعی شدند که این درگیری به تلافی اعتراض نیروهای افغان به ساخت دیوار مرزی به وجود آمد، اما حالا نشریه ساندی گاردین میگوید که وقوع این درگیری همزمان با تلاش داعشیها برای عبور از مرز پاکستان به جانب افغانستان رخ داده است.
فرمانده سابق تحریک طالبان پاکستان در گفتوگو با این رسانه مدعی شد که این تاکتیک تازه نیروهای پاکستانی برای نفوذ جنگجویان داعش به داخل افغانستان با کمک نیروهای ارتش پاکستان نشان میدهد که ارتش پاکستان برای بیثبات کردن افغانستان اجرای «تاکتیک نفوذ به کشمیر» را آغاز کرده است.
ساندی گاردین به نقل از یک منبع در ارتش طالبان و یک فرمانده ارشد تحریک طالبان پاکستانی، اضافه کرده است بر اساس مدارکی که سازمان استخبارات (اطلاعات) و سازمان امنیت ملی طالبان به آنها دست یافته، اخیرا هماهنگی میان کادر داعش و اعضای ارتش پاکستان افزایش یافته است.
پاکستان که در ۲۰ سال گذشته یکی از پشتیبانهای اصلی طالبان افغانستان بود و در این مدت برای اعضای ارشد این گروه زمینه اقامت در آن کشور را فراهم کرده بود، اکنون سر مسئله تحریک طالبان پاکستانی (تیتیپی) با این گروه دچار اختلاف شده است.
روابط پاکستان با طالبان افغانستان
روابط طالبان و پاکستان در بیش از دو سال گذشته با فراز و فرود فراوان به همراه بوده است. نیروهای دو طرف بارها در مرزها درگیر شدهاند.
پاکستان طالبان را به ناتوانی در کنترول گروههای تروریستی متهم میکند و طالبان میگوید که مقامات پاکستانی «ناتوانی و سوءمدیریت» خویش را به گردن افغانستان میاندازند.
اخیرا درگیریهای دیپلوماتیک و رسانهای پس از تصمیم پاکستان مبنی بر اخراج یک میلیون و هفتصد هزار مهاجر افغانستان، وارد فاز جدیدی شد.
وضعیت پیش آمده برای ناظران منطقهیی غافلگیرکننده بوده است. برخی ناظران با درنظرداشت پیشینۀ شکلگیری تحریک طالبان و پایگاهها و مراکز این گروه در مناطق قبایلی پاکستان معتقد هستند که طالبان یک نیروی نیابتی و گوش به فرمان پاکستان است. اما طالبان پس از پیروزی در افغانستان نشان دادهاند که محاسبۀ چندانی روی روابط با پاکستان ندارند.
در دور اول حاکمیت طالبان، پاکستان نمایندۀ تامالاختیار افغانستان بود. اسلامآباد، از افغانستان در سطح جهانی نمایندگی میکرد. کمکها از مجرای پاکستان به افغانستان واریز میشد. پاکستان مذاکرات میان طالبان و جامعۀ جهانی را تسهیل میکرد.
در دور دوم حاکمیت طالبان، به استثنای مسایل راهبردی، پاکستان سود چندانی از برگشت طالبان به قدرت نبرده است. در مورد مسایل راهبردی هم تردیدهایی به میان آمده است، طوریکه به نظر میرسد «عمق استراتژیک» به «تهدید استراتژیک» تبدیل شده است.
با برگشت طالبان به قدرت، باور غالب این بود که طالبان به عمق استراتژیک در افغانستان دست یافته است. عمق استراتژیک، دولت اسلامگرا، مخالف دهلی جدید و گوش به فرمان پاکستان است.
عمرانخان نخست وزیر وقت پاکستان گفت که مردم افغانستان «زنجیر بردگی» را شکستند. خواجه آصف وزیر دفاع پیشین پاکستان با نوشتن الله اکبر در تویتر از پیروزی طالبان تجلیل کرد. مدارس پاکستانی به گونۀ گسترده از پیروزی طالبان استقبال کردند. فیض حمید رییس پیشین آیاسآی، با گیلاس/لیوان قهوه به دست در هوتل سرینای کابل گفت که همه چیز خوب میشود. در واقع، پیروزی طالبان مترادف به پیروزی پاکستان بود. اما رفته رفته معادله معکوس شد، عمق استراتژیک به تهدید استراتژیک مبدل گردید.