وقتی از عبارت “سفیر غیر مقیم” استفاده میشود منظور سفیری است که در کشور مقصد وجود ندارد و در کشور دیگر، مقیم است و یا موقعیت دارد. این نوع سفیر، معمولا به عنوان نمایندگی دولتی یا سازمان بینالمللی در کشور میزبان فعالیت میکند و در نظر دارد که روابط دیپلماتیک و دیگر روابط از جمله اقتصادی را در ابعاد مختلف بهبود بخشد.
با وضعیت که رژیم طالبان دارد، تبادل سفیر غیرمقیم، شاید وضعیتی منحصر به فرد باشد. اما نباید فراموش کرد که با گماشتن سفیر غیر مقیم تماسهای دو کشور “مورد علاقه” از این به بعد بیشتر خواهد شد.
به نظر میرسد کشورهای که باهم سفیر غیر مقیم تبادله میکنند، علاقهمند هستند که روایط دو کشور بیشتر از آنچه است گسترش یابد.
زمانیکه یک کشور برای کشور دیگر سفیر غیر مقیم انتخاب میکند، معمولا از سفارتخانههای کشورهای همجوار و یا نزدیک استفاده میکنند تا تماس های دو کشور منظم تر برقرار شود.
افغانستان و نیکاراگوئه
نیکاراگوئه در یک اقدام بیسابقه برای افغانستان تحت حاکمیت طالبان، سفیر غیر مقیم انتخاب کرده است، سفیر نیکاراگوئه در چین، مسئولیت امور سفارت این کشور در کابل را از بیجینگ پیش خواهد برد.
این در حالیست که نیکاراگوئه پیش از این هیچ گونه روایط دیپلماتیک با افغانستان نداشته است، حتی در دوران “جمهوریت” که اکثریت کشورها در افغانستان سفیر و نماینده داشتند، این کشور هیچ ارتباط دیپلماتیک با کابل نداشت.
به نظر میرسد که لابیگری چین باعث شده است که نیکاراگوئه سفیر خود در بیجینگ را عهدهدار برقراری روابط دیپلماتیک با کابل تعیین کند.
ژست سیاسی
به نظر میرسد که نیکاراگوئه با انتصاب سفیر غیر مقیم، بیشتر یک ژست سیاسی گرفته است، چون میداند که برقراری ارتباط دیپلماتیک با رژیم طالبان، هزینه زیادی برای این کشور در امریکایی مرکزی دارد.
در حالیکه نیکاراگوئه خود با مشکلات اقتصادی گسترده از جمله فساد افسارگسیخته دستو پنجه نرم میکند و با توجه به موقعیت جفرافیایی این کشور، به نظر نمیرسد که نیکاراگوئه دردی از انزوای رژیم کابل را دوا کند و تمصیم ماناگوآ ببیشتر یک ژست سیاسی با مداخله کشورهای مانند چین است.
گذشته از همه موارد، نیکاراگوئه کشوریست که دین و مذهب رسمی ندارد، هر چند بخشی از شهروندان آن پیروان شاخته کاتولیک اند، که در نتاقص کامل با آنچه در رژیم طالبان در جریان است، قرار دارد.
با این حال، در میانه تلاشهای رژیم طالبان برای برقراری رابطه رسمی با جامعهجهانی، این رژیم رابطه حتی از نوع غیر مقیم را برای خود دستاوردی دیپلماتیک تلقی خواهد کرد، روابط که مصافت جفرافیایی آن بر روابط دیپلمایتک سایه خواهد انداخت.
نویسنده: محمد زرین