دهها تن از زنان اهل افغانستان در اسلامآباد پایتخت پاکستان تظاهرات کرده و از سازمانملل خواستند که رویکرد خود را در مذاکره با طالبان تغییر دهد. این زنان معترض گفتند که تعامل با طالبان، به مثابه “معامله با ارزشهای انسانی و حقوق بشر” است.
آنها قطعنامهای صادر کردند و مشخصا از سازمانملل و کشورها خواستند که با جنایتکاران و عاملان جنایت علیه بشریت مذاکره نکنند.

براساس جدول زمانبندی امروز نشست دوحه که به نشست سوم معروف است در پایتخت قطر برگزار میشود. هیات طالبان به ریاست سخنگوی این رژیم در این نشست شرکت میکند.
در چند روز مانده به شروع این نشست، چندین تظاهرات در داخل و خارج افغانستان راهاندازی شد. معترضان میگویند از اینکه نمایندگان زنان و فعالان جامعه مدنی از حضور در روز نخست نشست محروم شدند، شاکی اند و از این بابت سازمانملل را به طرفداری از طالبان متهم کردند. این معترضان سازمانملل را محکوم کردند که مطابق خواست طالبان عمل کرده است و براساس درخواست این رژیم زنان و فعالان مدنی را در نشست راه ندادند.
روز گذشته هم گزارش شد که چندین چهره مطرح از فعالان حقوق زن از جمله نبیله مصلح، معین وزارت زنان در حکومت پیشین افغانستان، حبیبه سرابی، معاون پیشین شورای عالی صلح و زبیده اکبر از فعالان حقوق بشر نشست سوم دوحه را تحریم کرده و از شرکت در آن خودداری کردند.
سازمانمللل می گوید که در روز دوم این نشست با نمایندگان زنان و فعالان جامعه مدنی افغانستان دیداری صورت خواهد گرفت.
سایه به رسمیت شناختن طالبان و تعامل دنیا با رژیم کابل روی نشست دوحه سایه انداخته است، موضوع که سازمان ملل و ایالات متحده امریکا انرا به شدت رد کردهاند.
زنان معترض که روز شنبه در اسلامآباد تظاهرات کردند از سازمانملل خواستند که در عوض مذاکره با طالبان این رژیم را از آنچه مرتکب شده زیر فشار قرار دهد. آنها همچنین خواستار جرمانگاری و به رسمیتشناسی آپارتاید جنسیتی در افغانستان شدند.
زنان معرض میگویند که طالبان در سه سال گذشته و قبل از آن مرتکب جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی شدهاند که به گفته انها در این زمینه مستندات کافی توسط نهادهای داخلی و بینالمللی تهیه شده است.
تظاهرکنندگان قطعنامهای صادر کردند که در بخش آن آمده است: “هر نوع تفاهم با این گروه [طالبان]، زیر نام مذاکره، تعامل آشکار با جنایتکاران جنگی، عاملان جنایت علیه بشریت و کارگزاران آپارتاید جنسیتی” است.
در قطعنامه آمده است: “زنان و دگرباشان جنسی، به شکل روشن تحت رژیم آپارتاید قرار دارند. وظیفه سازمان ملل و کشورهای عضو است که آپارتاید جنسیتی در افغانستان را جرمانگاری [کنند] و به رسمیت بشناسند.”
مردم افغانستان به ویژه زنانن نگران این اند که نشستهای بینالمللی مانند نشست دوحه منجر به رسمیتشناختن طالبان و تعامل دنیا با این رژیم شوند. نگرانی که به باور کارشناسان دور از انتظار نیست.