طالبان همچون سال گذشته، در کابل و غزنی و هرات، پرچمهای عزاداری سیدالشهداء علیهالسلام را از سر در خانهها و مغازهها پایین آورده اند.

براساس برخی گزارشها، پایین آوردن پرچمهای عزا در برخی تکیه خانهها و حسینیهها هم صورت گرفته و ایستگاههای صلواتی و سقاخانهها هم اجازه فعالیت ندارند.
گفته مییشود که نیروهای طالبان هنگام پایین آوردن بیرقهای عزاداری ماه محرم و جمع آوری ایستگاههای صلواتی و سقاخانههای مردمی، مکتوبی را به آنها نشان میدهند که مدعی هستند در آن، علمای شیعه، موافقت خود را با جمع آوری پرچمها و سقاخانهها اعلام کرده اند.
دقیقا نمیدانم که چه کسانی پای آن ننگنامه مورد ادعای طالبان را امضا کرده اند و علیالقاعده، شورای علمای شیعه باید پیگیری و اعلام کند که نام و امضای چه کسانی در آن کاغذ وجود دارد، اما قدر متقن آنست که پیوستن به لشکر این زیاد هم دقیقا از چنین الگویی پیروی میکرد.

بسیاری از کسانی که با مسلم بیعت کرده بودند، با تهدید یا تطمیع ابن زیاد، رفته رفته در صف مخالفین سیدالشهداء علیهالسلام قرار گرفتند و او را باغی و طاغی نامیدند.
به راستی که باید اذعان کنیم که کل یوم عاشورا و ارض کربلا.
فاصله قرار گرفتن در سمت حسین و یزید، به همین باریکی است که این روزها پیش چشم داریم و چگونه است که باز، کوفیان را ملامت میکنیم که چرا عرضه ایستادن در کنار فرزند پیامبر را نداشتند؟
اقامه عزا بر سیدالشهداء، نشان دهنده زنده بودن روح عدالتخواهی در جامعه است و از همینرو، حاکمیت ظالم، با آن زاویه دارد. پس ای کسانیکه در همراهی با دشمن، همواره در حال کمیسیون سازی هستید، اگر دین ندارید، لااقل آزاده باشید.
نویسنده: سید احمد موسوی مبلغ