مهدی، کودک مهاجری که بهطور بیرحمانه توسط نیروی انتظامی ایران مورد ضرب و شتم قرار گرفته، دارای معلولیت است و قادر به صحبت کردن نیست. صدای آن کودک در حالیکه زانوی مأمور پولیس بر گردنش فشار میآورد، هر وجدانی را بیدار میکند. از رژیم ایران نمیتوان انتظار داشت که در این زمینه مسئولیتپذیر باشد؛ آنها به مردم خود نیز رحم نمیکنند، چه رسد به کودک مهاجر بیزبان و بیدفاع افغانستان.
اما گله ما از مردم شریف ایران است. در حالیکه مردم افغانستان در داخل کشور خود به دلیل فشارهای روزگار مجبور به ترک خانه و کاشانهشان شدهاند، انتظار میرود مردم شریف ایران که خود درد و رنج زیادی را تجربه کردهاند، با مهاجران افغانستان با صبر و بردباری برخورد کنند. مهاجران افغانستان بسیار درد کشیدهاند و نیازمند خوشآمدگویی و همدردی هستند. اگر تعدادی از مهاجران باعث برهم زدن نظم اجتماعی میشوند، نباید رفتار آنها را به همه مهاجران تعمیم داد.
امیدوارم این دربهدری ما زیاد طول نکشد و بتوانیم دوباره صاحب خانه و کاشانه شویم. در آن صورت، مطمئناً از شما سپاسگزار خواهیم بود.
خوشحال نبیزاده