در آستانه فرارسیدن 15 اگست که طالبان از آن به عنوان روز “پیروزی و ختم اشغال افغانستان” یاد میکنند، دهها زن معترض در خیابانهای تالقان مرکز ولایت تخار در شمال افغانستان علیه طالبان تظاهرات کردند.
پس از حدود یکساله که طالبان تظاهرات و اعتراض زنان در تخار، کابل، مزارشریف و چندین شهر دیگر را سرکوب و معترضان را دستگیر کردند، تظاهرات روز (دوشنبه 22 اسد) به نحوی نخستین اعتراض از این دست در برابر طالبان خوانده میشود.
زنان که سال قبل و در آستانه دو سالگی به قدرت رسیدن طالبان در کابل و تخار تظاهرات کرده بودند، به شدت از سوی طالبان سرکوب و شمار زیادی انها بازداشت، شکنجه و زندانی شدند.
گزارش شده است که طالبان برای خاموش کردن صدای زنان که در رژیم طالبان تمامی حقوق مدنی و اساسی انها ازبین رفته است، هر نوع تجمع اعتراضی آنها را با خشونت پاسخ دادند.
اخیرا زنان که از بند طالبان آزاد شدند، روایتهای تکاندهندهای از خشونت، آزار جنسی و تجاوز را رسانهای کردند.
گزارشهای وجود دارد که شمار زنان معترض در زندانهای طالبان براثر خشونت جان خود را از دست دادهاند.
در حالیکه زنان از ترس بازداشت، شکنجه و تجاوز به اعتراضهای سربسته و با پوشاندن صورت خود رو آوردهاند، اما روز دوشنبه دهها زن معترض در خیابانهای طالبان علیه سیاستهای زن ستیزانه طالبان شعار دادند.
معترضان در حالیکه میگفتند طالبان نمیتوانند صدای زنان را خاموش کنند، از جامعهجهانی خواستند که آپارتاید جنسیتی در افغانستانی تحت حاکمیت طالبان را به رسمیت بشناسد و این رژیم را در قبال رفتار با زنان پاسخگو قرار دهد.
آنها از دیگر زنان خواستند که در برابر قوانین سختگیرانه و سیاستهای زنستیزانه طالبان سکوت نکنند.
معترضان خود را از اعضای “جنبش اندیشه نوین” میخواندند، یکی از دهها جنبش و سازمانکه پس از حاکمیت طالبان یکی پس دیگر در جامعه مردسالار و تحت قوانین زنستیزانه طالبان ظهور کردند.
این زنان معترض در خیابانهای تالقان شعار “زن، زندگی، آزادی” سر میدادند. شعار که طالبان به ماهیت آن مخالف اند و در خیلی از موارد آزادی زنان را خلاف شریعت دینی و اندیشههای “امارت” میخوانند.