خبرگزاری پل – هفتهنامه اکونومیست، چاپ بریتانیا با انتشار گزارشی افزوده است که با توجه به رویدادهای بینالمللی به ویژه مساله اوکراین و غزه، بعید است که به خواستههای فعالان حقوق بشر مبنی بر کشاندن طالبان به دادگاه کیفری، توجه صورت گیرد.
این گزارش روز پنجشنبه(29 سنبله) منتشر شده، در آن آمده است که کشورهای غربی خشم کمتری از خودشان نسبت به اقدامات ضد حقوق بشری طالبان ابراز شده است.
براساس گزارش این هفتهنامه طالبان با توشیح قانون امر به معروف، به طور آزادانه آزادیهای مردم افغانستان به ویژه زنان و دختران را سلب میکنند.
این هفتهنامه افزود که بسیاری از زنان افغانستان در جستوجوی راههای خروج از این کشور اند.
برپایهی این گزارش، سه سال پس از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان، وضعیت این کشور بدتر از همیشه به نظر میرسد؛ در عین حال، طالبان در مدت سه سال حکومت خود محدودیتهای گستردهای علیه زنان و دختران افغانستان وضع کرده است.
از سوی دیگر، سهیل شاهین، رییس دفتر سیاسی طالبان در قطر، به اکونومیست گفت قانون جدید به منظور «محدود کردن» صلاحیتهای ماموران امر به معروف طالبان ایجاد شده است.
آقای شاهین گفت مواد این قانون در مورد منع صبحت کردن زنان در خارج از خانه، «اشتباه تفسیر شده است.»
این مقام طالبان مدعی شد که طالبان به هزاران مترجم زن در افغانستان مجوز صادر کرده است. به گفتهی او، قانون امر به معروف طالبان، زنان را آواز خواندن در تجمعات بزرگ با حضور مردان منع میکند.
او ابراز داشت که زنان میتوانند در بخشهای نسائی ولادی و مدارس دینی آموزش ببینند.
نگرانی زنان از آینده خود و فرزندانشان
از سوی هم، اکونومیست در این گزارش تحلیل کرده که محدودیتهای طالبان، زنان افغانستان را شدیدا تحت تاثیر قرار داده و بسیاری آنها در جستوجوی راههای خروج از این کشور اند.
به گفتهی گزارش این هفتهنامه، این امر میتواند تلاشهای طالبان برای رسمیت شناخته شدن را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
نصیبه، (نام مستعار) پزشک نسائی ولادی، به اکونومیست میگوید که در افغانستان تحت کنترول طالبان، احساس «یأس و تنهایی» میکند.
این پزشک زن گفت که با «ترس و لرز» از خانه بیرون میشود چرا که میترسد افراد طالبان به او چیزی بگویند یا او را متوقف کنند.
در گزارش آمده که پس از توشیح قانون موسوم به «امر به معروف طالبان»، زنان کمتر از خانههای خود بیرون میشوند و سعی میکنند هیچ وقت تنها از خانه بیرون نروند.
نصیبه در جستوجوی راههای فرار از افغانستان به ویژه به خاطر دختر ده ساله و پسر پنج ساله است که طالبان را تحسین میکند. او میگوید که وقتی پسرش جنگویان طالبان را با رنجرهایشان در بازار میبیند، میخواهد از آنها عکس بگیرد: «شاید او هم یک روز طالب شود.»
این زن با خندهای تلخ گفت: «وقتی آموزشی وجود ندارد… نه صنفهای کامپیوتر، نه انگلیسی، فقط آموزشهای دینی، او [پسرش] چه چیز دیگری خواهد شد؟»
انتقادهای گسترده درباره قانون امر به معروف؛ وزیرخارجهی طالبان پاسخ داد