بر اساس فرمان جدید ملاهبتالله، زنان از حق آموزش در بخش صحی هم محروم شدند.
معنای این دستور این است که زن افغانستانی اگر بیمار شود، چون قرار نیست که پزشک زن در کشور داشته باشیم، باید از درد و بیماری بمیرد.
قطعا چین وضعیتی، غیر قابل تحمل است، اما اگر چنین وضعیتی را، اصلی ترین مشکل افغانستان بدانیم، به شدت، سطح مشکلات افغانستان را تنزل بخشیده ایم.
محرومیت زنان از اموزش و فقدان حکومتی که در آن، مردم حقی داشته باشند، هرچند که مشکلات مهمی هستند، اما مشکلات اصلی کشور و بلکه منطقه نیستند تا اگر طالبان در رابطه با آنها با غرب و آمریکا توافقی کردند، ما خشنود شویم که در مدار آرامش قرار گرفته ایم.
به نظر من، اصلی ترین مشکل ما در افغانستان، خود طالب با ذات استخباراتیاش و خوی استبدادی و وحشیگری اش است آن هم در حالیکه به دنبال صدور این خوی به دنیاست.
سایه تروریزم، در حاکمیت طالبان، تمام منطقه را فراگرفته است.
نیروهای برون مرزی طالبان در پاکستان با عنوان تیتیپی و در سوریه با نام تحریرالشام در حال کشتن مردم هستند و ممکن است به زودی در مناطق دیگری هم دست به ماشه شوند.
اگر اندکی بعد، بوکوحرام در آفریقا هم با پرچم طالبان، دست به جنایت زد، برای من چندان بهت آور نیست، چون خبرهایی از بیعت این گروه هم با طالبان در برخی محافل خصوصی دست به دست میشود.
اصلی ترین معضل دنیا در آینده نزدیک این خواهد بود که طالبان، خوی وحشیگری و درنده خویی خود و امتیاز گیری بر اساس وحشت آفرینی بیشتر را به نقاط مختلف عالم صادر خواهند کرد.
طالبان میخواهند نه تنها مردم افغانستان مثل خودشان وحشی و درنده شوند، بلکه میخواهند این درنده خویی را با چاشنی تکفیر، به تمام دنیا صادر کنند.
به نظر من، آمریکا و غرب، کاملا متمایل است که هلال تکفیری را با محوریت طالبان تشکیل دهد و با متصل کردن گروههای نیابتی تکفیری به این جانیان حرفهای و کارکشته، امنیت و منافع خود را حفظ و تامین کنند.
آنقدر که جنگ با تکفیریها بر محور مقاومت ضد استکباری فشار میآورد و از هزینههای اسراییل و غرب میکاهد، جنگ با خود اسراییل و غرب، بر محور مقاومت و ملتهای منطقه، هزینه وارد نمیکند.
غده سرطانی طالب، در حال نفوذ و گسترش است و کسی هم به فکر درمان آن نیست. بعید میدانم که پس از جاگیر شدن این فتنه، بشود به راحتی آن را از بین برد.
سید احمد موسوی مبلغ