خبرگزاری پل – سال 2024 که هرچند در افغانستان تحت کنترل طالبان، معنایی ندارد، اما سالیکه گذشت، سال نقض کرامت انسانی برای مردم افغانستان بوده است.
بر اساس آمارهاییکه از سوی دادگاه عالی طالبان و اعلامیههاییکه از سوی مقامهای این گروه در ولایتهای مختلف منتشر شده، نشان میدهد که در سال 2024 دست کم 600 نفر در سراسر افغانستان به اتهامات مختلفی مجازات علنی و به زندان محکوم شدهاند.
سرقت، رابطه خارج از ازدواج، جعل، فساد از مهمترین مواردی بوده که طالبان متهمان را بیشتر در میدانهای ورزشی ولایات افغانستان مجازات کردهاند.
میدانهای ورزشیکه زمانی مسابقات کریکت، فوتبال و کنسرتها بود، اکنون پس از نزدیک به چهار سال مردم برای تماشای مجازات علنی متهمان تجمع میکنند.
تقریبا هر روز در ولایات مختلف کشور زنان و مردان به اتهامات مختلف در مقابل چشمان مردم شلاق خورده و مورد ضربوشتم قرار میگیرند. بسیاری از مجازات نیز به صورت گروهی انجام میشود.
یکی از متهمانیکه در ولسوالی بهسود ننگرهار در میدان ورزشی مجازات علنی شده است، زرغونه نام دارد و او به رسانههای مرتبط با افغانستان گفته که حدود یکونیم سال قبل به اتهام «رابطه نامشروع» در محضر عام مجازات شد. او این اتهام را بهطور کلی رد میکند، اما زخمهای روحی این رویداد عمیق و آزاردهنده است.
زرغونه گفت: «درد من این است که بدون هیچ گناه و جرمی دستگیر شدم، شلاقم زدند و در بین خانواده و جامعه رسوا شدم.»
زرغونه در شرح حادثه ابراز داشت: «مادر من مریض بود و در شفاخانه بستری بود. در خانه ما مردی نبود، بنابراین همه کار و مسئولیت به عهده من بود. یکی از کارمندان شفاخانه در پایین و بالا بردن مادر با من همکاری میکرد، اینگونه باهم معرفی شدیم.»
زرغونه در ارتباط به مجازات علنیاش افزود، که باری به طور تصادفی در شهر با این کارمند ملاقات میکند و او جویای سلامتی مادرش شد، اما در حین صحبت طالبان او را به اتهام «روابط نامشروع» بازداشت کردند.
زرغونه پس از یک محاکمه فوری، به اتهام «روابط نامشروع» به مجازات شلاق محکوم شد. طالبان او را مجبور کردند با مردی که تنها با وی احوالپرسی کرده بود، ازدواج اجباری کند.
این ازدواج مانند هر ازدواج اجباری دیگر پیامد خوبی برای قربانی نداشته است. زرغونه میگوید حتا خانواده شوهرش نیز به او توجه نمیکنند. نگاههای تحقیرآمیز اطرافیان زندگی او را تلخ کرده است.
زرغونه یکی از صدها زن و مردی است که شلاق طالبان را تحمل میکند، مجازاتی که بر اساس کنوانسیونهای بینالمللی، شکنجه به حساب میآید.
بیش از سهسال از قدرتگیری طالبان در افغانستان میگذرد و این گروه تقریبا همه روزه به مجازات علنی و در برخی موارد اعدام علنی افراد به اتهامات مختلف اقدام کرده است.
چرا مجازات علنی؟
طالبان مدعی هستند که حکم شریعت اسلامی است تا متهمان مجازات علنی شوند و درس عبرت برای کسان دیگری باشند که از ارتکاب جرایم و قوانین شریعت پیروی کنند.
دادگاه عالی این گروه میگوید که مجازات در محضر عام بهخاطر «درس عبرت» برای مردم است. این دادگاه میگوید که برای جلوگیری از جنایات در افغانستان لازم است چنین مجازاتی علناً اجرا شوند. این در حالی است که اجرای حکم در ملاءعام نقض حقوقبشر تلقی میشود.
سازمان ملل، عفو بینالملل و سازمانهای حقوق بشری در واکنش به مجازاتهای علنی از طالبان خواستهاند که اصول حقوقبشر را رعایت کند و از مجازات آنها در ملاعام خودداری کند، اما طالبان این واکنشها را مداخله در امور خود میداند.