خبرگزاری پل: نتایج یک تحقیق تازه نشان میدهد که محرومیت زنان از کار و آموزش 1.4 میلیارد دالر به اقتصاد افغانستان ضرر رسانده است. در این تحقیق خاطر نشان شده است که زیان مالی برآورد شده تنها شامل ضرر مالی است و هزینههای اجتماعی ناشی از محرومیت زنان در بخشهای مختلف جامعه شامل این تحقیق نمیشود.
این تحقیق براساس دادههای موجود بین سالهای 2001 و 2020 تهیه شده است.
طالبان پس از گرفتن قدرت در افغانستان دهها فرمان علیه زنان صادر کرد و علاوه بر اشتغال، تحصیل، ورزش، سفر و تفریح را برای زنان به دستور مستقیم ملاهبتالله منع کردند.
کارشناسان میگویند که محدودیتهای وضع شده بر زنان بر سلامت جامعه، آموزش فرزندان و فقر تاثیر مستقیم داشته است.
با وجود مخالفتهای گسترده جامعه جهانی، رهبر طالبان همچنان به سیاستهای زنستیزانه خود تاکید میکند و انرا اجرای “شریعت” در افغانستان خوانده است.
وضعیت بدتر از آنچیزیست که قبلا اعلام شده بود
در تحقیق تازه، گفته شده که افغانستان تحت حاکمیت طالبان در حالی 1.4 میلیارد دالر ضرر کرده که تولید ناخالص داخلی این کشور در سال ۲۰۲۳ تنها ۱۷ میلیارد دالر بوده است.
این تحقیق از سوی هری آنتونی پاترینوس، رئیس سیاستگذاری آموزش در دانشگاه آرکانزاس، راجا بنتاوئه کتان، کارشناس آموزش بانک جهانی و رفیعالدین نجم، اقتصاددان دانشگاه امریکایی تهیه شده است.
این سه محقق گفتهاند زیان مالی محرومیت زنان از کار و آموزش بیشتر از برآوردهای قبلی است که از سوی صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل انجام شده است.
دو سال پیش، صندوق کودکان سازمان ملل با انجام تحقیقی گفته بود که ممنوعیت تحصیل برای دختران در دوره متوسطه مکتب، حداقل ۵۰۰ میلیون دالر به اقتصاد افغانستان آسیب رسانده است.
بحرانی که در انتظار افغانستان است
کارشناسان میگویند که سرمایهگذاری در آموزش زنان نه تنها به رشد اقتصادی منجر میشود، بلکه با بهبود سلامت عمومی و کاهش فقر، مزایای اجتماعی طولانیمدتی مانند نرخ بالاتر حضور در مکتب و بهبود سلامت فرزندان دارد.
در تحقیق تازه، هشدار داده شده است که ادامه ممنوعیت کار و آموزش برای زنان در افغانستان، فرصتهای آموزشی و اقتصادی چندین نسل در این کشور را تهدید میکند و در صورت که جلو آن گرفته نشود، افغانستان با بحران جدی در آینده مواجه خواهد کرد.
محققان این تحقیق گفتهاند که سرمایهگذاری در بخش آموزش زنان نه تنها بر این قشر تاثیر میگذارد، بلکه مزایای اقتصادی و اجتماعی آن بر چندین نسل محسوس است. یکی از این مزایا که در تحقیق به آن اشاره شده بهبود سلامت روانی و آموزشی فرزندان و بالارفتن نرخ حضور در مکاتب است.
در کشورهای که فرصتهای مناسب آموزشی برای دختران و زنان فراهم شده مرگ و میر کودکان به نیم کاهش یافته و درآمد ناخالص ملی در این کشورها تقریبا به سه برابر افزایش یافته است.
افغانستان از جمله کشورهای است که در حکومتهای گذشته نیز چندان سرمایهگذاری به آموزش زنان انجام نشده است. تنها در بیست سال گذشته با فشارهای جامعهجهانی حاکمان افغانستان نیمنگاهی به آموزش زنان و دختران داشتند اما این فرصت در روستاها و مناطق که تحت کنترول طالبان بود ازبین رفت.
سطح بیسوادی در افغانستان هر چند فراگیر است اما نرخ بیسوادی در زنان به مراتب بیشتر از مردان است.
محققان تحقیق تازه نیز میگویند بازدهی سرمایهگذاری در آموزش در افغانستان پایین است اما وقتی به آموزش زنان در این کشور پرداخته شده، این رقم بهطور قابلتوجهی بالا رفته است.