خبرگزاری پل – گروهی از زنان و دختران افغانستان در تبعید، از چند ماه بدینسو کارزاری را تحت عنوان «لبسرین سرخ» علیه اقدامات سرکوبگرایانهی راهاندازی کرده و این کارزار با گذشت هر روز گسترش مییابد.
کارزار اعتراضی «لبسیرین سرخ» همزمان با هشتم مارچ ۲۰۲۵ – روز جهانی زن آغاز و بهسرعت به پویشی بزرگی بدل شد.
در جهانی که صدای زنان افغان زیر سایه ممنوعیتها خاموش شده، گروهی از زنان در تبعید با یک حرکت ساده اما پرمعنی تصمیم گرفتند دیده شوند: لبسیرین سرخ.
طالبان نهتنها زنان را از کار، آموزش و حضور اجتماعی منع کردهاند، بلکه حتی آرایشگاههای زنانه – تنها پناهگاههای کوچک زیبایی و همنشینی زنان – را نیز بستهاند.
چهرههای بینالمللی برجستهای چون ریچارد بنت (گزارشگر ویژه ملل متحد در امور افغانستان)، لارس بو مولر (نماینده ویژه دانمارک) و ویبه کلاروپ (دبیرکل عفو بینالملل در دانمارک) نیز با زدن لبسیرین سرخ، همبستگی خود را با زنان افغان اعلام کردند.
تهمینه سالک، که خود یکی از معترضان شناختهشده است، لبسیرین سرخ را نه یک وسیلهی آرایشی، بلکه ابزاری برای فریاد بیصدای زنان میداند.
در این گزارش محجوبه نوروزی با تهمینه سالک گفتوگو کرده؛ زنی که با الهام از تاریخ مقاومت زنان در جهان، کمپینی ساخت که از لبها صدا میسازد و از رنگ، انقلاب.