خبرگزاری پل – شماری از نظامیان حکومت سابق افغانستان میگویند که آنها به دلیل مشکلات اقتصادی مصروف کارهای شاقه هستند.
یکی از این نیروهای امنیتی که نخواست نامی از او در گزارش ذکر شود، به خبرنگار پل گفته که او و ۱۵۰ نفر از نظامی دیگر حدود شش سال در چوکات نیروهای امنیتی، به عنوان محافظان سرور دانش، معاون دوم ریاستجمهوری افغانستان ایفای وظیفه کردند، اما اکنون بخشی از این نیروها در کشورهای ایران و عراق کارگری میکنند و بخش دیگر آنها در کابل دستفروشی و در ولایتهای دیگر در معادن کارهای شاقه میکنند.
سرور دانش، از رهبران شیعه حدود شش سال معاون اشرف غنی، رییسجمهور افغانستان بود که پس از فروپاشی آن نظام، سرور دانش از آن کشور خارج شد.
این نیروی امنیتی حکومت سابق افغانستان گفت: «هنگام اجرای وظیفه به عنوان محافظ امنیتی سرور دانش، مشغول تحصیل بودم و کارشناسی خود را در رشته روابط بینالملل به دست آوردم و چندی نگذشت که نظام تغییر کرد و همهای ما بیسرنوشت و به هر طرف پراکنده شدیم.»
او تصریح کرد: سه سال پیش به ایران مهاجرت کرده بودم و پس از آن که حالا یک سال میشود برای کارگری به عراق آمدهام. دلایل زیادی دارد که نمیتوانم به کابل برگردم که یک دلیل آن مشکلات اقتصادی و عدم اشتغالزایی است که طالبان این فرصت را نمیدهد و دلیل دوم، همان ترس از بازداشت و خشونت نیروهای طالبان است که مانع بازگشت من به کابل شده است.
این منبع امنیتی با بیان اینکه هیچ تماسی برای امیدواری نسبت به آینده افغانستان دریافت نکرده، تاکید ورزید که با ناامیدی تمام در کارهای ساختمانی مشغول است.
او ابراز داشت: «در چوکات نیروهای امنیتی حکومت سابق من و همکارانم ۲۷ هزار افغانی حقوق دریافت میکردیم و این حقوق نیازهای اولیه زندگی را کفایت میکرد، اما این چهار سال اخیر، به شدت درگیر بحران مشکلات مالی شدیم.»
به گفته این منبع، برخی دیگری از همکاران در حال حاضر در غرب کابل مشغول دستفروشی برای پیدا کردن لقمهنانی هستند و همچنان برخی دیگر که ارتباط وجود دارد، در معادن زغالسنگ کارهای شاقه میکنند.
وی با اشاره به سرمایهگذاری بالای این نیروها و آموزش حرفهای آنها، ابراز نگرانی کرد که با شرایط بد اقتصادی دست و پنجه نرم میکنند.
در همین حال، یکی دیگر از نیروهای امنیتی حکومت سابق افغانستان که در شمال این کشور زندگی میکند، افزود که او در حال حاضر در یکی از بنگاههای تولیدی آشپزی میکند و او نتوانسته است که از ولایت مربوطهاش خارج شود.
او جزء از نیروهای ویژه(کماندو) ارتش وزارت دفاع حکومت سابق افغانستان بود.
این نیروی امنیتی حکومت سابق افغانستان اظهار داشت: «وقتی جمهوریت سقوط کرد، من در ولایت پکتیکا ایفای وظیفه میکردم و بعد از تحویل اسلحهام نزد خانوادهام برگشتم و نتوانستم از کشور خارج شوم.»
وی که خواست نامی از او گرفته نشود، معلومات داد که در طول این مدت تقریبا سه بار از ادارات طالبان تماس دریافت کرده که برای اجرای وظیفه باز گردد، اما به دلیل عدم اعتماد، برنگشته و همچنان تلاش دارد که به دور از دید نیروهای طالبان به زندگی ادامه دهد.
شایان ذکر است، رهبر طالبان درست چند هفته پس از استقرار در کابل، فرمان عفو عمومی صادر کرد و مقامهای امنیتی آنها طی سه سالونیم گذشته همواره به عملیکردن این فرمان تعهد نمودند.
با وجود این فرمان و اطمینان مقامهای حکومت طالبان، اما نظامیان حکومت سابق افغانستان همچنان در هراس هستند و تعداد زیادی از آنها به دلیل بیاعتمادی به کشورهای همسایه پناه گرفتهاند.
افزون بر این، در این مدت گزارشهای زیادی منتشر شده که گویا نیروهای طالبان از نظامیان حکومت سابق انتقام گرفته و آنها را بازداشت و یا هم به قتل رساندهاند و تعدادی از این رویدادها توسط دفتر هیات معاونت سازمان مللمتحد در کابل(یوناما) مستند شده است.
تلاش جمهوری اسلامی ایران برای توافق طالبان و رهبران سیاسی مخالف افغانستان