نامه‌ی از شمالی‌ترین نقطه جزیره اسکاندیناوی به نسل درمانده افغانستان

خبرگزاری پل: من یکی از میلیون‌ها نوجوان افغان هستم که در اوج جنگ و ناامیدی برای رسیدن به خوشبختی تلاش کردم و این تلاشم هنوز ادامه دارد. ممکن برای رسیدن به یک زندگی عاری از خشونت جانم را از دست می‌دادم اما می‌دانم که رسیدن به خوشبختی هزینه دارد.

من نعمت‌الله معروفی 18 ساله و دانش‌آموز افغان در شهر استکهلم سویدن هستم. من در مقطع تحصیلی قرار دارم که میلیون‌ها دختر کشورم از رفتن به مکتب محروم هستند.

امروزه دختران افغانستان و جوانان وطنم روزهای سیاه و تاریک سرنوشت خود را پشت سر می‌گذارند. دختران کشورم تحقیر می‌شوند این قشر در هیچ دوره‌ی از افغانستان روز خوش ندیدند، بدون شک دختران و پسران بی‌سواد امروز گواهی ظلمیست که سالیان پیش به مادران ما روا داشته شد و امروز رژیم طالبان آن‌را به اوج رساند.

بدون اغراق باید گفت که من در اینجا (سویدن) همواره احساس می‌کنم که از میلیون‌ها دختر و پسر سرزمینم نمایندگی می‌کنم. هر چند حوادث و رویدادها در افغانستان حاکیست که برگشت دختران افغان به مکتب و دانشگاه در این نزدیکی‌ها ممکن نخواهد بود اما می‌خواهم از دور ترین نقطه جزیره اسکاندیناوی این پیام را بدهم که افغان‌ها در مبارزه برای رسیدن به عدالت و آزادی شهره اند.

می‌خواهم بگویم که ممکن مانند من صدها هزار جوان و نوجوان افغان در کشورهای مختلف برای باز شدن دروازه‌های مکاتب به روی خواهران ما هر کدام به نحوی مبارزه کنند.

من به عنوان یک افغان از این‌که هر روز رهبر طالبان دستورات دوران “حجر” را بر زنان وطنم به زور اعمال می‌کند خجالت می‌کشم اما می‌دانم که این دوره ادامه پیدا نخواهد کرد و مردم سرزمینم به آزادی خواهند رسید.

خطاب به دختران سرزمینم می‌خواهم بگویم که ما با اراده‌‌ی فولادین و روحیه‌ی پرشور، پیامی ‌از عشق و امید برای رهبران دنیا ارسال می‌کنیم. جامعه‌جهانی باید به این درک واقعی پی‌ببرد که بالای حاکمان کنونی افغانستان فشار وارد کنند تا رژیم حاکم به حق آموزش دختران احترام بگذارند.

ناگفته نباید گذاشت که برای رسیدن به حق آموزش، اندیشه و آزادی باید از هر زمینه‌ و فرصتی که حتی ممکن چالش‌زا و نابسامان باشد باید نهایت استفاده را کرد.

می‌دانم با وجود محدودیت‌ها و موانعی که پیش روی ما قرار دارد، به تلاش بی‌وقفه‌ی خود برای اعاده حق آموزش و رسیدن به ازادی زنان ادامه می‌دهم. من و هم‌نسلانم به دنبال ایجاد فرصت‌های آموزشی برای دختران هم‌وطن مان هستیم، تا هر فرد بتواند به آزادی و عدالت دست یابد.

 به عنوان یک جوان افغان و یک معترض به خط و مش طالبان می‌خواهم این پیام را به گوش جامعه‌جهانی برسانم که آموزش، تحصیل و دانستن هیچ تضادی با دین و مذهب ندارد. من از پدر و مادرم که یک مسلمان‌زاده هستند بارها شنیدم که اولین پیام قرآن “اقرا” به معنی فارسی “خواندن” است.

 ما به مبارزه خود برای رسیدن برای “بخوان” و دست‌رسی همه به حق آموزش بدون در نظر گرفتن جنسیت ادامه می‌دهیم.

ما نسل جوان افغانستان، با تلاش برای توان‌مندسازی خود، می‌خواهیم در افغانستان همه شرایط رفتن به مکتب و دانشگاه را پیدا کنند. ما هنوز تصاویر مردی که دختران خود را سوار بایسکل (دوچرخه) می‌کرد و ده‌ها کیلومتر برای رساندن آنها به مکتب رکاب می‌زد را هنوز به یاد داریم، این پیام واضح از متن جامعه افغانستان است که افغان‌های “باشعور” هیچ‌گاه دختران خود را از فراگیری دانش و علم محروم نمی‌کند.

با نوشتن این متن می‌خواهم اعلام کند که حاضرم آنچه در سویدن فرا گرفتم را در اختیار دختران وطنم قرار دهم و حاضرم نوع درس‌خواندن در اینجا و تجربیات خود را با دیگران به اشتراک بگذارم.

ما نسل جوان افغان، با انگیزه‌ی رساندن خواهران ما به مکتب و دانش‌گاه می‌خواهیم به طالبان بفهمانیم که قدرت ساکت کردن دختران و پسران افغان در بیرون کشور را ندارند و ما در اینجا با تکیه به آزادی بیان، حق آموزش، دموکراسی بر پایه عدالت، مبارزه با تبعیض و با تاکید بر حق آموزش بدون جنسیت در برابر بی‌عدالتی طالبانیزم مبارزه خواهیم کرد. در این راه استوار ایستاده‌ایم و هیچ قدرتی نمی‌تواند مانع ما برای رسیدن به اهداف و حق ما شوند.

من به این باورم که دختران افغان که از حق آموزش محروم شدند در پستوی خانه گیر نخواهند کرد، ما تاریخ را با جوهر سیاه می‌نویسیم اما بدون شک آیندگان آن را سفید و رنگی خواهند خواند.

نعمت‌الله معروفی