خبرگزاری پل – سازمان جهانی مبارزه با شکنجه با انتشار گزارش تازهای از زندانهای تحت کنترل طالبان، دست به افشاگری زده است و بر اساس این گزارش، استخبارات طالبان زندانیان را با انواع شکنجه مجبور به اعتراف میکند.
این گزارش که روز چهارشنبه(۱۱ سرطان) با همکاری شبکه جامعه مدنی و حقوق بشر و مدافعان حقوق بشر پلاس تهیه شده، مصاحبههای زیادی با بازداشتشدگان انجام شده که انواعی از شکنجه را در زندان استخبارات طالبان تجربه کردهاند.
گزارش این سازمان بین سالهای ۲۰۲۱ الی ۲۰۲۴ را در بر میگیرد، زندانیان شکنجههای چون سوزاندن بدن با میله داغ، ضربوشتم شدید با کیبل برق و شوک الکترونیکی و تهدید به مرگ را متحمل شدهاند.
بر پایهی این گزارش، استخبارات طالبان با بازداشتهای خودسرانه، شکنجههای جسمی شدید، تجاوز جنسی و خشونتهای روانی علیه فعالان حقوق بشر، روزنامهنگاران، زنان فعال، اقلیتها و کارمندان دولت پیشین کرامت انسانی قربانیان را نقض کرده است.
به گفتهی سازمان جهانی مبارزه با شکنجه، استخبارات طالبان نقش محوری در بازداشت و شکنجه افراد متهم به همکاری با کشورهای غربی یا مخالفت با نظام طالبان را ایفا میکند.
بر پایهی این گزارش، بسیاری از بازداشتگاهها تحت نظارت مستقل قرار ندارند و در بسیاری از موارد مکان آنها نیز مشخص نیست.
در گزارش به نقل از یک وکیل سابق حقوق بشر روایت شده که گفته است: «به من گفتند تو با خارجیها همکاری کردی تا زنان افغان را فاسد کنی. بعد با میله داغ پایم را سوزاندند. آن زخم هنوز هم در بدنم باقی است.»
سه ماه حبس انفرادی
بر اساس این گزارش، برخی دیگری از بازداشتشدگان در مصاحبه گفتهاند که آنها حتا تا سه ماه در حبس انفرادی به سر میبردند، اتاق تنگ و تاریک که حتی هیچ کسی اجازه ملاقات ندارد.
قربانیان گفتهاند که شکنجهی روانی بخش جداناپذیر از فرایند سرکوب در زندانهای استخبارات طالبان است و در عین حال، همزمان با این، تهدید به تقل، توهینهای جنسیتی، تحقیر مذهبی و فشار برای اعتراف و ارعاب مکرر از جمله روشهای روانی در زندانهای طالبان به کار میروند.
آزار و اذیت جنسی، نگهداری طولانی مدت افراد در سلولهای انفرادی و زندانهای شخصی، محرومیت عمدی از خدمات بهداشتی و درمانی، ممانعت از دسترسی به وکیل مدافع و دیدار با اعضای خانواده از دیگر موارد خشونتهای به کار گرفته علیه زندانیان است.
گزارش افزوده این شکنجهها نهتنها فیزیکی، بلکه هدفمند، ایدئولوژیک و تبعیضآمیز بودهاند بلکه برای تخریب عزت نفس و هویت قربانیان طراحی شدهاند.
همچنان در گزارش به نقل از یک زن قربانی چنین روایت شده است: «مکرراً تهدیدم کردند که مرا سنگسار خواهند کرد و هیچکس جنازهام را پیدا نخواهد کرد. لوله تفنگ را روی شقیقهام گذاشتند و گفتند: حالا تو را میکشیم. هر لحظه فکر میکردم آخرین لحظه زندگیام است.»
این گزارش در حالی منتشر میشود که گروه طالبان همواره اعمال شکنجه علیه زندانیان را رد میکنند.
با وجود این، اما دفتر هیات معاونت سازمان مللمتحد در کابل(یوناما) سال گذشته گزارشی را در مورد اعمال شکنجه در زندانهای طالبان منتشر کرد که ۶۰ درصد موارد مستندشده را به استخبارات این گروه نسبت داد.