شبکه تحقیقاتی “بلاق” با انتشار گزارش 32 صحفهای وضعیت پناهجویان افغانستان در اندونیزیا را بررسی کرده و گفته که وضعیت این پناهجویان به شدت نگران کننده است.
در گزارش وضعیت زندگی این پناهجویان بررسی شده و بلاق گفته که حقوق پناهندگی در قبال این افراد نقض شده است.
بیش از ده هزار پناهجوی افغانستان اغلب از تبار هزاره در اندونیزیا دستکم از ده سال بدینسو در بلاتکلیفی به سر میبرند. این افراد شامل، کودکان، زنان و افراد سالمند هستند.
آنها برای رسیدن به کشور سومی به اندونیزیا مهاجرت کردند اما در بررخ پناهندگی این کشور گیر کردند.
این پناهجویان شامل کودکان تا سالمندان را شامل می شوند. بیشتر آنها در “یو.ان.اچ.سی.آر” و یا هم در سازمان “آی.او.ام” ثبت نام کردهاند و منتظرند تا کشور سومی به آنها پناهندگی دهد.
اندونیزیا خود پناهجو یا پناهنده نمی پذیرد، اما به عنوان کشور که مراحل انتقال در آن طی مراحل میشود عمل میکند.
در گزارش بلاق آمده است: “داستان این پناهندگان داستان درماندگی و ناامیدی است که به امید یافتن آرامش و امنیت، اموال و داراییهای خود را فروختند و برای پیدا کردن یک زندگی بهتر خطر مهاجرت به اندونیزیا را به قیمت جان خریدند”
بلاق میگوید این شبکه دریافته است که این پناهجویان نمیتوانند به کشور مبدأ خود، افغانستان و یا پاکستان برگردند زیرا با خطر نسلکشی به دست افراط گرایان روبرو خواهند شد.
این پناهجویان به بلاق گفتهاند که آنها از ترس گروههای تندروی افراطی کشور اصلی شان را ترک کردند.
بلاق از رسانههای بینالمللی انتقاد کرده که به وضعیت این پناهجویان در اندونیزیا توجه نکردهاند و در کشورهای غربی اطلاعات بسیار کمی در باره آنها وجود دارد.
نظرسنجی؛ عدم دسترسی کوکان به حق آموزش
بر اساس یافتههای بلاق، اغلب این پناهجویان به حقوق اولیه شان دسترسی ندارند. پناهجویان که در نظر سنجی موسسه بلاق شرکت کردهاند گفتند که آنها حتی به درمان و خدمات بهداشتی دسترسی ندارند.
از مجموع افراد که بلاق به آنها مصاحبه کرده آنها از عدم دسترسی کودکان شان به آموزش انتقاد کردهاند، از 531 نفری که در نظرسنجی شرکت کردند، 68.09 درصد گفتند که فرزندان شان به حق آموزش دسترسی ندارند، 27.7 درصد گفتهاند که گاهگاهی فرزندانشان به مکتب میروند و تنها 4.84 درصد از پاسخدهندگان گفته اند که به طور مرتب فرزندان آنها به مکتب میروند.
بلاق میگوید که 171 زوج افغان به دلایل مختلف زمانی که به اندونیزیا رسیدند از هم جدا شدهاند، در گزارش گفته شد 51.74 درصد به دلیل بلاتکلیفی در پرونده مهاجرتی، دو نفر وضعیت بد اقتصادی و 81 نفر یا 47.9 درصد دلایل دیگری را دلیل جدا شدن از همسران شان خواندهاند.
تبعیض سیستماتیک
در حالیکه این پناهجویان بارها از بلاتکلیفی و عدم بررسی پرونده پناهجویی شان تظاهرات و اعتراض کردند، اما هیچگاه صدای آنها شنیده نشده است.
بلاق میگوید که بیشتر پناهجویان افغان در اندونیزیا امیدی به آینده ندارند.
این پناهجویان به شبکه بلاق گفته اند که کارکنان محلی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در برابر آنها با تعیض رفتار میکنند.
شبکه بلاق از کشورهای مهاجر پذیر خواسته است که به دلیل بحران انسانی که پناهجویان افغان در اندونیزیا را تهدید میکند، به درخواست پناهندگی آنها توجه کنند. در گزارش گفته شده که خطر خودکشی در میان اغلب این پناهجویان بسیار بالا است.