داکتر شرافت زمان، سخنگوی وزارت صحتعامه طالبان گفته که رقم کل مبتلایان به تب کانگو به 106 تن رسیده است.
آقای زمان گفته است که تنها در یک هفته گذشته 91 تن به این بیماری مبتلا شده که چهار تن آنها جان شان را از دست دادهاند.
از سه ماه بدینسو که بیماری تب کانگو در کشور شیوع پیدا کرد، دستکم هفت تن از بیماران جان خود را از دست دادهاند.
این بیماری عمدتا در مناطق گرمسیر شیوع پیدا کرده مانند ننگرهار در شرق کشور.
تب، جان دردی، دلبدی، اسهال و خون ریزی داخلی و خارجی، درد و سفتی گردن، درد چشم و حساسیت به نور از علایم عمده بیماری کانگو است.
وزارت صحتعامه طالبان گفته که تب کانگو یک بیماری واگیر است که از طریق گزش کنه یا تماس با خون یا ترشحات یا لاشه مواشی به انسان سرایت میکند.
این بیم وجود دارد که در عید قربان که کمتر از یک ماه به فرارسیدن آن باقی مانده، افرادی بیشتری به تب کانگو مبتلا شوند.
سرایت این بیماری از حیوان به انسان بسیار واگیر است.
پیشتر، جیبالله توانا، رییس صحتعامه طالبان در ولایت بلخ در شمال کشور از آنچه شیوع بیماری کانگو در شمال کشور خوانده اظهار نگرانی کرد.
آقای توانا گفته است که از مجموع افراد که به بیماری کانگو مبتلا شده بودند، دو تن آنها جان خود را از دست دادهاند.
بیماری کانگو چیست؟
کانگو یک بیماری حاد تبدار با خونریزی است که از طریق گزیدن کنه یا تماس با خون یا ترشحات یا لاشه دام و انسان آلوده منتقل میشود.
پزشکان میگویند که بیماری کانگو، نوع ویروسی زنوتیک است که از حیوانات به انسانها انتقال مییابد.
ویروس تب کانگو از طریق گزیدن کنه، وارد بدن حیوانات میشود؛ اما بدون بروز علایمی، در بدن آن حیوان میماند. گاو، گوسفند و بز منبع اصلی شیوع ویروس تب کانگو در میان انسانها است، ولی از آنجا که این حیوانات بدن مقاوم در برابر این بیماری دارند، آسیبی نمیبینند.
این بیماری برای اولین بار در سال ۱۹۴۴ در کریمه اوکراین دیده شد و نام تب کریمه به آن گذاشته شد.
در سال ۱۹۶۹ معلوم شد این بیماری مشابه بیماریست که در ۱۹۵۶ در جمهوری کانگو مشاهده است، در حال حاضر برخی کشورها از این بیماری به نام تب کانگوی کریمه یاد میکنند.