سفر سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان و رهبر شبکهحقانی در شمال کشور با حاشیههای زیاد به همراه بود.
حقانی به زیارتگاه منسوب به حضرت علی و مقبره وزیرمحمد اکبرخان در شهر مزار شریف رفت و سپس راهی جوزجان زادگاه مارشال دوستم شد. ولایتی که سالها به نماد قدرت دوستم تبدیل شده بود.
در کنار رویدادها و مسایل دیگر این سفر، اما رفتن حقانی به دشت لیلی و خانه مجلل یا قصر مارشال دوستم در شبکههای اجتماعی خبر ساز شد.
حقانی در دشت لیلی رفت، جاییکه یادآور کشتهشدن صدها طالب به دست نیروهای وفادار به عبدالرشید دوستم در دهه ۱۹۹۰ است.
او در خاک لیلی زانو زد و اشک ریخت به یاد همکاران و نیروهایش که پس از قیام مردمی از مزارشریف عقب نشینی کرده بودند.
طابان در سال ۱۳۷۶ برای یک هفته شهر مزارشریف را در کنترل گرفتند که صدها غیرنظامی اغلب از تبار هزاره را کشتند.
صدها تن از این نیروها پس از عقب نشینی در دشت لیلی کشته و در چاههای این دشت در ولایت جوزجان انداخته شدند.
کشتار دشت لیلی یادآوری تلخیست برای حقانی و کارنامهای جنگیست برای دوستم. حین انتقال طالبان زندانی توسط افراد وفادار به جنبش ملی از قندوز به شبرغان بسیاری آنها در کانتینرها خفه شدند و کسانی که از کانتینرها جان سالم بهدر برده بودند به ضرب گلوله کشته شدند و اجسادشان در دشت لیلی رها شدند.
سراجالدین حقانی از خاک دشت لیلی یک سره به قصری مارشال دوستم رفت، جاییکه نماد قدرت عبدالرشید دوستم است.
او در این قصر که طابان آنرا به مدرسه دینی تبدیل کرده با افراد طالبان دیدار کرد و از فرمانهای رهبر طالبان گفت.
گزارش شده که او چند شبی را در این قصر ماند. قصری که صاحب آن صدها کیلومتر آن طرفتر در خاک ترکیه زمینگیر شده است.
سفر حقانی به شمال افغانستان، منطقهای که در حال آبستن رویدهای تازه است پیام واضح و روشنی دارد، اینکه طالبان غیر پشتون وفدار به طالبان را به ازخودگذری دعوت کند و در کنار آن با توسل به فرامین ملاهیبتالله آنها را از مجازات “سخت” هم هشدار دهد.
مقامات طالبان که در بلخ و بدخشان کشته شدند، مساله خانهجنگی در بین این گروه را به شدت داغ کرده است و این احتمال وجود دارد که آتش خصومت و نارضایتی دامن رهبران دیگر طالبان راهم بگیرد.
سراجالدین حقانی هم به عنوان وزیر داخله طالبان که مسوولیت تامین امنیت کشور را به عهده دارد و هم به مثابه رهبری که گفته میشود دیدگاه نرمتر و متعادلتری نسبت به تحصیل و کار زنان و دختران دارد، امروزه نسبت به هر زمان دیگر مورد توجه است.
او هم میتواند امیدی را در دل فرماندهان میانهروی طالبان برای تغییر وضعیت ایجاد کند و هم می تواند در خانه رقبای سابقش صدا بلند کند.
نویسنده:
