انجمن زنان رهبر افغانستان، با انتشار بیانیهای گفته است هیچ نشانهای از تغییر مثبت در اوضاع حقوق بشری، حقوق زنان از جمله تحصیل و کار دختران در افغانستان دیده نمیشود.
در بیانیه آمده است که اعضای این انجمن در دیدار با توماس نیکلاسون، نماینده اتحادیه اروپا این نگرانی را با او شریک کردند.
انجمن زنان رهبر افغانستان، گفته است که اوضاع در کشور هر روز وخیمتر میشود، این انجمن در این مورد به فقر، کوچک شدن فضای مدنی، نقض گسترده حقوق بشر و خشونت سازمانیافته مبتنیبر جنیست اشاره کرده است.
در اعلامیه به صراحت گفته شده که تلاش در جهت مبارزه با تروریزم نیز در افغانستان نتیجه نداده است.
در همینحال، توماس نیکلاسون از دیدار با اعضای انجمن زنان رهبر افغانستان خبر داده و در حساب توییتر خود نوشته که برای رعایت حقوق زنان افغان راهاندازی “گفتوگوی ملی” و راهحل خلاقانه نیاز است.
طالبان پس از گرفتن قدرت در کشور، محدودیتهای شدیدی در جامعه وضع کردند که زنان و دختران در تیرراس این محدودیتها اند.
این گروه، آموزش، تحصیل، کار، سفر رفتن، فعالیتهای مدنی، پارک رفتن و دهها مورد دیگر برای دختران و زنان را ممنوع اعلام کردند.
فشارها و اعتراضات در داخل کشور و تلاشهای جامعهجهانی برای برداشتن این محدودیتها هنوزهیچ نتیجه نداده است.
دیروز ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمانملل برای افغانستان گزارشی را منتشر کرد و گفت یکی از نمونههای برجستهی تبعیض سیستماتیک که در حال حاضر زنان و دختران افغانستان با آن مواجهاند، صدور پیهم احکام، فرامین، اعلامیهها و دستورالعملهای محدودکننده است.
در گزارش آمده است که طالبان بیش از ۵۰ فرمان محدودکننده علیه زنان و دختران افغانستان صادر کردهاند.
به نقل از گزارش، از سپتامبر ۲۰۲۱ تا می ۲۰۲۳ بیش از ۵۰ فرمان از سوی طالبان صادر شده و این فرامین حقوق زنان و دختران، مانند حقوق آزادی رفتوآمد، طرز لباسپوشیدن، سلوک و رفتار، دسترسی به آموزش، اشتغال، صحت و عدالت را محدود کرده است.
در این گزارش هشدار داده شده که خطر افسردگی شدید و افکار به خودکشی بین دختران نوجوان که از آموزش بازمانده بالا است. آقای بنت میگوید که این زنگ خطر تازه برای مردم افغانستان است.
نابرابری اجتماعی
انجمن زنان رهبر افغانستان میگوید که با آقای نیکلاسون در باره نا برابری در اجتماع صحبت کرده است.
در اعلامیه این انجمن آمده است که کمبودیهای جدی در زمینه حکومتداری در افغانستان نابرابری را تقویت و دسترسی به خدمات اولیه را تضعیف کرده است. آنها میگویند تنها راهحل برای ازبین برداشتن این نابرابری، مشارکت برابر زنان در تمامی سطوح جامعه است.