بغاوت گروه نظامی واگنرعلیه وزارت دفاع روسیه، به هردلیل و انگیزهای بوده باشد، امریکا وغرب را به سرگیچه دچار کرده است.
وقتی جنگجویان گروه واگنر هفتهی پیش با تسخیر شهر روستوف، بیسنجش و برنامه از طریق ( شاهراه بزرگی ) بسوی مسکو مارش نمودند؛ رسانههای گروهی غرب، رهبران کشورهای بزرگ و کوچک اروپایی و جوبایدن رییس جمهور امریکا، با خوشحالی خارج از وصف، شامپاینها سرکشیده و برای تکفین و تدفین برق آسای جمهوری فدراتیف روسیه و شخص ولادیمیر پوتین، شادمانه آمادهگی گرفتند. برای تکفین و تدفین نظام پرقدرتی که از بیست سال به اینسو عظمت روسیهی تاریخی را دوباره احیا نموده، اکثریت عظیم ملتاش را با خود داشته و از دو سال به این سو در برابر تمام قدرت ناتو با استواری می جنگد و حتا موجودیت اتحادیهی اروپا و ناتو را هم به چالش بزرگ مواجه کرده است.
شورش واگنر با تغییر اقامتگاه پریگوژین رهبر این گروه از روسیه به بلاروس به سرعت و با درایت خاموش شده و گروه واگنر آماده ی پذیرش دگرگونیهای ساختاری لازم گردید.
از آن زمان تاکنون، رهبران و تحلیلگران غربی تفسیرها و توجیههای گونهگون و ضد و نقیضی ازین بغاوت ارائه داشته اند: گاهی می گویند این بغاوت، نظام آهنین و یکپارچهی روسیه را به تزلزل درآورده، آسیب پذیری کرملین را بیشتر به نمایش گذاشت و زمانی هم قضاوت میکنند که بغاوت واگنر، آغاز ظهور واگنرهای بی شمار دیگربرضد کرملین و نظام فدراتیف روسیه خواهد بود.
و اما ناظران بی طرف جهانی، با خوشبینی توأم با اطمینان بر شادمانیهای پیش از وقت روسای جمهورغرب، خندیده، می گویند: برای سقوط نظام جمهوری فدراتیف روسیه که شاید رهبر آن ولادیمیر پوتین درهمدستی با پریگوژین و لوکاشنکو ” بر سر شما شیره مالیده باشند “، نباید بیهوده و پیش از وقت شادمانی و پایکوبی سر داد. نباید سقوط و تجزیهی روسیه – بزرگترین کشور جهان را به نفع اوکراین و اروپا پنداشت. سقوط مملکت نظاممند و پرقدرتی چون روسیه نه به نفع شما و نه به نفع صلح و امنیت و اقتصاد جهان ما خواهد بود.
ناظران میگویند، بغاوت واگنر که بیشتر از بغاوت، به یک درامه شبیه بود، راهبردهای امنیتی روسیه را در اروپا و درغرب اوکراین، روشنتر کرده، موضع آهنین ولادیمیر پوتین رییس جمهور روسیه را هم در داخل و هم در خارج روسیه، تقویت بیشتر خواهد نمود. و در استراتژی جابجایی کادرهای وزارت دفاع روسیه، اصلاحات موثرتری پدید خواهد آورد.
ناظران بیطرف به این گمانهزنی هم رسیدهاند که به دلیل پیشگیری از تحقق پلانهای عملیاتی ناتو در غرب اوکراین، میتواند انتقال واگنر دربلاروس یکی از پلانهای مشترک روسیه و بلاروس در آینده باشد که مسکن گزین شدن رهبر واگنر در مینسک آغاز کار خواهد بود.
به هرحال، واگنر که بخشی از قوای مسلح میلیونی روسیه است، با همین نام یا زیر نام دیگری در پهلوی نیروهای امنیتی روسیه، به فعالیتهای امنیتیاش به نفع جمهوری فدراتیف روسیه، همچنان ادامه خواهد داد و برای سرکوب دشمنان رنگارنگ روسیه موفقیتهای بیشتری را به نام خود باز ثبت خواهد نمود.
به باور من همانگونه که نمیتوان از نقش کلیدی واگنر درجنگ اوکراین به نفع روسیه چشم پوشی کرد، مشکل است بپذیریم که آقای پریگوژین رهبر گروه که حالا در بلاروس اقامت گزیده است، بی سر و صدا به فراموشی سپرده شود.
هفتههای آینده دربارهی پیوستن تعدادی از اعضای واگنر به قوای مسلح روسیه و انتقال برخیها به بلاروس ( مطابق فیصلههای اخیر دولت روسیه) بیشتر خواهیم شنید و در روشنی این نقل و انتقالات و برو بیا ها، به تحلیلهای روشنتری دست خواهیم یافت.
نوشتهی : اسماعیل فروغی