تور کنسرت فردین فریاد از آوازخوانان مشهور و مطرح کشور به روزهای چهارم، دهم و یازدهم مارچ در شهرهای استکلهم، اومیو و مالموی سویدن برگزار شد.
این تور از سوی گلوبال كامپتنس، برگزار شد، آنطوریکه خود فردین در حساب فسیوک خود نوشته است، استقبال بینظیر افغانهای مقیم سویدن از این کنسرت او را شگفت زده کرده است.
از متن رویدادهای این تور اگر بگذریم، حاشیههای کنسرت فردین نیز جالب و مهم است، آنهم در زمانیکه طالبان در افغانستان محدودیتهای سخت و سنگینی در برابر زنان وضع کرده و از کار و تحصیل گرفته تا رفتن سفر و ورزش و پارک رفتن زنان را منع کردهاند.
محمد اسماعیلی برگزارکننده تور کنسرت فردین میگوید که استقبال زنان در هر سه کنسرت فوقالعاده چمشگیر بود.
آقای اسماعیلی به خبرگزاری پل گفت: “ما انتظار حضور و جمعیت اینهمه زنان و دختران را نداشتیم، سالون پر شده بود و خانمها فراتر از انتظار ما ظاهر شدند.”
او میگوید که زنان و دختران در جریان کنسرت هنگام با موسیقی رقصیدن و در برخی آهنگها فردین را همصدایی کردند.
به گفته اسماعیلی، زنان افغانستان اگر فرصت برایشان داده شود، در عرصههای مختلف قابلیت درخشش دارند، مشروط بر اینکه سنتهای رایج و رسم و رواجهای قبیلهای و فرسوده برچیده شود.
برآورد شده است که در هر کنسرت فردین فریاد در استکهلم، اومیو و مالمو به ترتیب 1200، 700 و 750 تن شرکت کردند که از این رقم از 60 تا 70 درصد آنها را خانمها تشکیل می دادند.
گل دادن به آوازخوان، رقصیدن در جلو استیژ و گرفتن عکس سلفی از حاشیههای جالب این تور بود.
به گفته محمد اسماعیلی، تعداد متقاضیان عکس سلفی از جانب زنان و دختران در هر سه شهر به حدی زیاد بود که او مجبور شده است این بخش برنامه را ملغا اعلام کند.
زنان افغان کمتر در محضر عام میرقصند اما این سنت در کنسرت فردین شکسته شد و زنان با پوشش بازتر و راحتتر به طور انفرادی و گروهی رقصیدند.
اسماعیلی میگوید حضور زنان در کنسرت فردین پاسخ قاطع و سیلی محکمی بود به روی طالبان افراطی که زنان را از حقوق اولیه و حق زندگی کردن در افغانستان محروم نگهداشتند.
به گفته او اگر محدودیتها بر زنان افغانستان به این شدت و حدد نبود، ممکن حضور زنان افغان در این گونه برنامهها و کنسرتها به این پیمانه چشمگیر نمیبود.
او به این باور است که حضور زنان در کنسرتها، از روی لجاجت و اعتراض به تصامیم و سیاستهای زنستیزانه طالبان است.
زنانی که براساس گزارشهای موثق سلامت روانی آنها با خطر جدی مواجه است و پس از بازگشت طالبان به قدرت، بیشتر زنان و دختران که از کار و تحصیل بازماندهاند و خطر خودکشی آنها را تهدید میکند.
با این حال، آنچه فردین در سویدن به جا گذاشت یک دنیا خاطره و خوشی بود که به گفته خودش: “در سرمای زمستانی استكهلم وجود گرم تابستانی شما عزيزانم مثل هميشه قوت قلب من بود.”
