در کمتر از دو روز سه تن در ولایات پکتیکا و پروان خودکشی کردهاند.
یک زن 40 ساله در ولسوالی گرزیوان و یک پسر جوان در ولسوالی جانخیل پکتیکا خود را حلقآویز کرده و خودکشی کردند.
همچنین یک پسر ۱۶ ساله در ولسوالی سیاهگرد ولایت پروان با شلیک به خود به زندگیاش پایان داده است.
بیماری روانی و اختلافات خانوادگی علت خودکشی این افراد خوانده شده است.
آمار دقیق از رقم خودکشیها از زمان حاکمیت طالبان در اگست 2021 تاکنون در دست نیست، اما یک نگاه اجمالی به گزارشهای منتشر شده رسانهها نشان میدهد که مرگهای خودخواسته در حاکمیت طالبان افزایش چمشگیر داشته است.
برخی کارشناسان امور اجتماعی به این باورند که فقر، بیکاری و خصومتهای خانوادگی باعث بروز مرگهای خودخواسته میشود این دلایل همواره از سالهای گذشته به اینسو مطرح شده است.
سازمانهای حقوق بشری بینالمللی که در عرصه فعالیتهای امدادرسانی و اجتماعی در افغانستان فعال اند، حرفیتازهای میزنند، این سازمانها در کنار کسترش فقر، محرومیت از آموزش، تحصیل و کار زنان را علت اصلی افزایش مرگهای خودخواسته در بین دختران، پسران و زنان دانستهاند.
بررسی نشان داده است که بیشتر قربانیان جوانان و نوجوانان بودند، قشری که قبل از حاکمیت طالبان امید زندگی در بین آنها بیشتر بود.
پیشتر، واشنگتن پست با انتشار گزارشی گفت که بحران سلامت روان در میان دختران و زنان که پس از ممنوعیت آموزش و کار خانهنشین شدهاند در حال گسترش است.
متخصصان سلامت روان در پنج شفاخانه افغانستان به واشنگتن پست گفتند که مراجعین دختر و زنان به مراکز صحی در مقایسه با قبل از فرمان ممنوعیت آموزش و کار به طوری بیسابقهای افزایش یافته است.
نتایج بدست آمده نشان میدهد که بحران سلامت روان در میان دختران و زنان که قبلا تحصیل و کار می کردند، به مراتب بیشتر از آنچیزیست که احتمال شیوع ان میرفت.
این د ر حالیست که نتایج تحقیقی که در مجله روانشناسی “بیامسی” منتشر شده بود، نشان داد که حدود نیمی از زنان افغان در سطح بالایی از ناراحتیهای روانی قرار دارند.
بیبیسی هم در ماه جوزای امسال گزارش تحقیقی را منتشر کرد که از افزایش بحران سلامت روان در افغانستان و گسترش اقدام به خودکشی در میان زنان پس از بازگشت طالبان پرده برداشت.
روزنامه واشنگتنپست گزارش داد که ممنوعیت آموزش و کار زنان به دستور طالبان، به بحران سلامت روان در میان این قشر دامن زده است.
شفیع عظیم، روانپزشک، در مصاحبه با واشنگتن پست گفته که در ماههای اخیر شفاخانه صحت روانی در کابل مملو از بیمارانی است که رنجهای متفاوتی را تجربه میکنند.
آقای عظیم گفته است که “محدودیتها و تغییرات ناگهانی” در کشور باعث ترومای روانی بیشتر زنان و دخترانی شده است که به این بیمارستان مراجعه میکنند.
او با اشاره به “منزوی و افسرده شدن دختران مراجعهکننده” گفته که آنان “میترسند که هرگز به سر کار نروند یا به مکتب برنگردند”.
فکر خودکشی در بین این بیماران نسبت به دیگر افراد جامعه بیشتر است.
یادداشت: طالبان پس از به قدرت رسیدن محدودیتهای سفت و سختی را در برابر زنان و دختران وضع کردند.
دستکم 50 فرمان علیه دختران و زنان وضع کردند و آنها را از آموزش، تحصیل و کار منع کردند. انتقاد سازمانملل، جامعه جهانی و سازمانهای حقوق بشری از وضعیت موجود در افغانستان، کاری پیش نبرده است.
طالبان از موضعشان عقب نشینی نکردهاند و میگویند که اجرای شریعت برای آنها مهمتر از همه چیز است.