دو سال پیش دره پانزدهم اگست 2021 جمهوریت فساد در افغانستان سقوط کرد و طالبان قدرت را بدون خونریزی از امریکاییها تسلیم شدند .
در دومین سالگرد بازگشت طالبان به قدرت، ما فریادی و توضیحی به جز فریاد و توضیح تیرهروزی، اندوه و درد مردم مظلوم افغانستان، برای بازگویی نداریم .
طی این دوسال، اساسیترین حق انسانی که آزادی باشد، با بیرحمی و بیپروایی تمام در افغانستان پایمال گردید، زنان از زندهگی حذف شدند و هنر ، فرهنگ و زبان فارسی بصورت کل در کشور در خطر نابود شدن قرار گرفته است .
طی این دوسال حاکمیت دولتی توسط یک گروه افراطی مذهبیــقومی، غصب شده و به هیچ اندیشه و فکر دیگری غیر از اندیشههای قومی-مذهبی دیوبندی، مهلت سربلندکردن میسر نشد و به هیچ گروه و قوم دیگری اجازهی حضور و شرکت در حاکمیت دولتی داده نشد.
در این دوسال هزاران خانوادهی هزاره، تاجیک و اوزبیک از مناطق مرکزی و شمال افغانستان با زور و جبر از خانههای اجدادی شان کوچ داده شده و به جای آنان وزیرستانیهای پاکستانی و افغانستانی و یا کوچیها ، مستقر شدند .
در این دوسال تمام مردم افغانستان بخصوص زنان، هنرمندان و فرهنگیان بیشتر از همه مورد خشم و خصومت طالبان قرار گرفته اند.
طی دوسال حاکمیت طالبان این حقیقت برای همهگان روشن شد که این گروه به دستور آیاسآی پاکستان، با زور و با شمشیر بران شریعت، میخواهند تاریخ، فرهنگ و هویت تمام اقوام افغانستان را نابود کرده، آخرین میخ را برتابوت ارزشهای افغانستان بکوبند.
طی این دوسال طالبان به همه فهماندند که نه پرچم ملی میخواهند، نه سرود ملی و نه اتن ملی. آنان حتا پشتونولی را هم با شریعت اسلامی در تناقض کامل دیده، با ایجاد هزاران مدرسهی دینیـدیوبندی میخواهند افغانستان را به مرکز وحشت و جهالت دینی تبدیل کنند.
متکی به این حقایق است که پس از گذشت دوسال، حاکمیت تک قومی و تک جنسیتی طالبان نه مورد قبول مردم افغانستان قرار گرفت و نه مورد قبول جامعهی جهانی. تا هنوزهیچ کشوری در جهان جرأت نکرده تا تروریزم دولتی طالبان را به رسمیت بشناسد.
هر چند برخی سازمانهای بین المللی، دولت امریکا، برخی کشورهای منطقه و تعداد بی شماری از قومپرستان حامی طالبان سعی بر آن دارند تا مطابق منافع شان، هرطوری میشود با طالبان تعامل کنند و راه برای بهرسمیت شناختن آنان هموارتر شود؛ اما تا هنوز موفقیت خاصی درین زمینه بدست نیاورده اند.
تمام کشورها، سازمانها و اشخاصی که تعامل با طالبان را شعار میدهند، در اصل به این حقیقت پی برده اند که، هیچ هموطن آگاه و با وجدان با قوانین سختگیرانهی طالبان که همه را با عینک شریعت میبینند، موافق نیست.
اکنون مردم افغنستان بهخوبی میدانند که تعامل با طالبان، علاوه بر اینکه دستان آیاسآی پاکستان را از دامان افغانستان کوتاه نکرده، بلکه راه را برای نجات افغانستان از جنگ، بیهویتی و عوامل ضد فرهنگی کشور نیز هموار نکرده است . بدون شک مردم به این باور رسیده که تنها راه نجات وطن از چنگال تروریزم دولتی، مبارزهی بی امان و متحدانه در برابر تروریزم استــمبارزهی آزادیبخش سراسری و ملی در تمام ولایات درجنوب، شمال، شرق و درغرب افغانستان ..
مردم به این باور رسیدهاند که دفاع از آزادی، عزت، شرف وهویت افغانستان نه با معامله و مصالحه با دست نشاندهگان آیاسآی؛ بلکه با قیام و رستاخیزملی و مبارزه آزادیبخش تمام مردم افغانستان در برابر تروریستان بدست می آید و بس.
نویسنده: اسماعیل فروغی