به مرگ تدریجی تن ندهیم

هشدارهای ملایعقوب و رهبران طالبان، پس از برگزاری دو نشست مسکو و دوشنبه،  نشان از سراسیمگی آنها دارد.

طالبان به خوبی می‌دانند که اگر مخالفین بتوانند حمایت کشورهای منطقه را جلب کنند، حفظ انحصاری قدرت برای آنها بسیار سخت خواهد بود.

تجربه یک قرن اخیر نشان داده که تحولات افغانستان هیچگاه درونی نبوده و همواره جریانی موفق شده قدرت را در اختیار بگیرد که در جلب پشتیبانی خارجی، موفق تر عمل کرده است.

با این‌که آنچه که گفته شد، ناخوشایند است، اما به عنوان یک واقعیت تلخ، نمی‌تواند مورد توجه قرار نگیرد.

رهبران طالبان هم که در زمان سقوط شان، در کوه‌های تورابورا، غار به غار پنهان می‌شدند، زمانی به عرصه بازگشتند که توانستند حمایت‌هایی از کشورهای خارجی، جلب کنند.

اکنون، کشورهای منطقه، پس از دو سال تجربه تعامل با طالبان، دریافته‌اند که این گروه، گروه نیابتی آمریکا است و در مسیر تامین اهداف آمریکا و تقابل نرم با رقبای آمریکا حرکت می‌کند.

چرخش همسایگان از سیاست تعامل با طالبان به حمایت از مخالفین، طالبان را با چالش‌های متعددی مواجه خواهد ساخت.

اما از سوی دیگر، نکات زیر حایز اهمیت است:

۱. مخالفین طالبان، برخلاف این گروه که با یک حکومت رسمی مبتنی بر آرای مردم مواجه بود، در مقابل گروهی ایستاده اند که نه مشروعیت ملی دارد و نه مشروعیت بین‌المللی.

اما مقابله با طالبان، بدون همراهی مردم، ممکن نیست و بایسته است که  پیش از جلب حمایت‌های بیرونی، افکار عمومی برای همراهی با مقاومت آماده شود و مردم هم برای همراهی، فقط به چهره‌هایی سالم و خدوم اعتماد می‌کنند نه مردود شدگان.

۲. متعدد بودن صداهای مخالفان طالبان و موفقیت طالبان در جابجایی‌های جمعیتی، دو نقطه ضعف مهم است که باید مرتفع شود.

انسجام یافتن، در خلال نشست‌های مختلف، قابل تحقق است، اما مقابله با تغییر بافت جمعیتی، نیازمند یافتن یک راهکار جدی و تدبیر کلان است.

۳. آنچه که امروز در جبرئیل_هرات روی داد و طی آن، ۹ انسان بیگناه به رگبار بسته شدند، (هفته قبل هم دو عالم دینی با همین روش به شهادت رسیدند) بخشی از روش‌های ناجوانمردانه طالبان برای مجبور کردن مردم به مهاجرت است. اما ترک وطن، طالبان را به هدف نزدیک می‌کند و به نفع نیست.

با توجه به اینکه طالبان، نه تنها حافظ امنیت مردم نیستند و برعکس، خودشان متهم اول چنین فجایعی به شمار می‌روند، باید برای حفظ امنیت عمومی، راهکاری تدبیر شود.

پذیرفتن مرگ تدریجی، بسیار وحشتناک‌تر از ایستادگی است. برخی رسانه‌ها شمار قربانیان را 9 تن اعلام کرده‌اند.

به مرگ_تدریجی تن ندهیم.

منبع:

نویسنده: سید احمد موسوی مبلغ، روزنامه‌نگار