به ادامهی حصارکشی پاکستان به روی خط سرحدی 2640 کیلومتری دیورند که از ده سال قبل شروع شده بود، این کشور اعلام کرده است که این کار حصارکشی در حال اتمام است.
اخیراً مقامات ایرانی نیز قصد و نیت جدی شان را برای اعمار یک دیواربلند مرزی درمسیر مرزمشترک 936 کیلومتری میان ایران وافعانستان اعلام کردند.
پیش از این امام علی رحمان، رییس جمهور تاجیکستان هم از برنامه ساخت دیوارمرزی به طول 1352 کیلومتری با افعانستان وتاجیکستان خبر داده است.
به گفته آقای رحمان، برای ساخت این دیوار بلند و طویل، وعدهی کمک “بزرگ” جمهوری فدراتیف روسیه را هم بدست آورده است.
سه همسایهی دیگر افغانستان، هرکدام: چین (با داشتن 76 کیلومترمرزمشترک)، ترکمنستان (804 کیلومتر) و اوزبیکستان (144 کیلومتر مرز مشترک با افغانستان) همچنان قصد حصارکشی در نقاط مرزی با افعانستان را دارند.
بدون شک هرکدام این کشورها یکی پی دیگری کار ساخت حصار به دور افغانستان را مطابق جغرافیای خاص خود شان پی خواهند گرفت.
حال پرسش اساسی اینست که چرا تمام همسایههای ما میخواهند افغانستان را فقط از پشت دیوارهای بلند امنیتی نظارت و مراقبت کنند؟
چرا با وجود اشتیاق تعامل با طالبان، تمام همسایههای ما از نزدیکی با افغانستان ترس دارند؟
پاسخ واضح است. تشکیل و ایجاد لشکرهای انتحاری هزاران نفری طالبان به نامهای بدری، عمری، منصوری، یرموک و الحمزه در افغانستان – به خصوص در شمال افغانستان توسط دو گروه باهم رقیب طالبان (گروه درانیهای محورقندهارــ ملا یعقوب و گروه غلجاییهای محورخلیفه سراجالدین حقانی) و حضور هزاران جنگجوی جهادی خارجی درافغانستان، تمام همسایههای افغانستان را وادار کرده است تا برای جلوگیری ازنفوذ خطر تروریسم اسلامی ـ طالبی، هرکدام برای خود کمربند امنیتی محکم ایجاد و اعمار نمایند.
طوریکه معلوم است طالبان، لشکرهای عظیم انتحاری را با افتخار و بدون هیچ نوع پنهانکاری، جزء جدایی ناپذیر نیروری نظامی رسمی خود معرفی کرده اند که عمدهترین وظیفهی ایمانی شان انتشار و تکثیر دین اسلام و نابودی و سرزدن مخالفان اسلام است.
واحدها و لشکرهای انتحاری بصورت کل، اگر مربوط سراجالدین حقانیست یا ملا یعقوب، همه متشکل ازمجهزترین و بی رحم ترین جنگجویان گروه طالبان اند که خودکشی، سربریدن، به آتش کشیدن و ویران کردن، افتخار بزرگ ایمانی شان به حساب می آید.
قرارمعلوم پس از آنکه ملا یعقوب به مقام وزارت دفاع و خلیفه سراجالدین حقانی به مقام وزارت داخلهی طالبان منصوب شدند، در چوکات وزارتهای دفاع و داخله ، دفاتر ویژهای برای جذب و تنظیم بهتر انتحاریها ایجاد شده و هردو در رقابت باهم به تربیت و تجهیز بهتر واحدهای نظامی هولناک انتحاری مشغول اند.
امروزه ازکسی پوشیده نیست که هرسه نهاد امنیتی افغانستان (دفاع، داخله و اداره اطلاعات/استخبارات طالبان) دارای واحدهای انتحاری خاص در چوکات رسمی ادارات شان هستند.
این را باید گفت که متکی به این حقایق است که همه همسایهگان ما، افغانستانِ زیر تسلط طالبان را همانند یک بمب ساعتی پنداشتهاند، از نفوذ تروریزم طالبی ونفوذ 21 گروه تروریستی دیگر که درپناه طالبان درافغانستان زنده گی و فعالیت دارند، خوف و هراس بی پایان دارند. و درست درزیرسایهی همین ترس بزرگ است که همه سعی برآن دارند تا از میکروب کشندهی این جزامی خطرناک در امان باشند.
همسایههای ما با شناخت دقیقی که از ماهیت و کرکتر خشن تروریستی گروه طالبان و وابستهگیهای آنان به سازمانهای جهنمی استخباراتی منطقهای و جهانی دارند، برای تشکیل و ایجاد لشکرهای انتحاری هزاران نفری بدری، عمری، منصوری وغیره در شمال افغانستان، هیچ دلیلی به جز نیت انتقال تروریزم درآسیای میانه، چین و روسیه نمی یابند.
درست به همین دلیل است که آنان کار حصارکشی به اطراف افغانستان را شدت بیشتر داده و هرکدام میخواهند فضای کشورهای خود را از نفوذ گروههای تروریستی از افغانستان در امان نگهدارند .
منبع:
نوشته: اسماعیل فروغی