خبرگزاری پل – ۲۷ حوت با روز ملی خبرنگار در افغانستان مصادف است، درست پنج سال پیش از امروز، شماری از مسوولان رسانههای مطرح افغانستان در یک اقدام هماهنگشده و با هماهنگی ادارات مربوطه دولت سابق افغانستان تلاش کردند تا ۲۷ حوت را به عنوان روز ملی خبرنگار نامگذاری کنند.
در حکومت پیشین، از این مناسبت به گرمی استقبال و گرامیداشت میشد و همزمان با این، چالشهای خبرنگاران و دستآوردهای رسانهای افغانستان مورد بحث و بررسی قرار میگرفت؛ اما این مناسبت در حالی فرا میرسد که از یکسو رسانه مستقل و بیطرف وجود ندارد و از سوی دیگر، رسانهها بهدلیل مشکلات مالی فروپاشیده و صدها خبرنگار خانهنشین و ترک شغل کردهاند.
عبدالرقیب فیاض، یکی از خبرنگاران میگوید که در دو سال گذشته وظیفه خود را از دست داده است و در حال حاضر بهدلیل فروپاشی رسانهها کار خود را از دست داده است.
او با اشاره به مشکلات اقتصادی خبرنگاران تصریح کرد که در شرایط کنونی صدها خبرنگار در کابل و ولایتهای افغانستان بیکار هستند و سازمانهای مربوطه هم حمایت لازم را نمیکنند.
به گفتهی این خبرنگار، در تحولات دو سال اخیر رسانهها نیز با مشکلات شدید اقتصادی مواجه شد و طبق آمارهای موجود بیش از ۱۵۰ رسانه در ولایتهای مختلف از نشرات باز ماندند.
این خبرنگار باورمند است که وضعیت جاری، زمینهی سوءاستفادهگری نهادهای به اصطلاح حامی خبرنگاران و رسانهها را فراهم کرد؛ زیرا اکثر نهادهای به اصطلاح حامی رسانهها با استفاده از مشکلات اقتصادی خبرنگاران پروژههای بزرگی دریافت کردند، اما هرگز به سراغ خبرنگاران واقعی افغانستان نرفتند.
وی همچنان بیان کرد که نهادها با استفاده از نام، حرفه و سابقهی خبرنگارانیکه پس از سالها خانهنشین شدند و از مشکلات اقتصادی رنج میبرند، از طرف سازمانهای بینالمللی حامی خبرنگاران پروژه دریافت کردند و با همین روش به تجارت سیاه رو آوردهاند.
در همین حال روحالله یعقوبی، یکی دیگری از خبرنگاران میگوید که او بیشتر از ۱۲ سال در رسانههای مختلف افغانستان کار کرده، اما دو سال میشود که خانهنشین شده است.
یعقوبی بیان میکند که در دو سال گذشته هیچگونه مورد حمایت نهادهای داخلی و بینالمللی حامی رسانهها قرار نگرفته است، هرآنچه که به نام خبرنگاران افغانستان صورت گرفته، مافیایی بوده است.
او از طالبان میخواهد که در صورت شناسایی فساد مالی و سوءاستفاده از نام خبرنگاران، جواز این نهادها را فورا لغو نماید.
این خبرنگار همچنان از سازمانهای بینالمللی حامی رسانهها تقاضا کرد که نهادهاییکه از نام خبرنگاران استفاده میکنند و خودشان را حامی رسانهها معرفی میکنند، را مورد حمایت قرار ندهند.
این مناسبت در افغانستان در حالی فرا میرسد که مانند گذشته آزادی بیان وجود ندارد، زیرا مرجع اطلاعرسانی دقیق در بدنه حکومت جاری وجود ندارد و از سوی دیگر، خبرنگاران در بازتاب گزارشهایشان تحت سیاستهای موجود قرار گرفتهاند.