«به غربیها میگویم ما ۲۰ سال با شما جنگیدیم تا شریعت را بیاوریم، و ۲۰ سال دیگر هم و بیشتر خواهیم جنگید، کار در همین جا به اتمام نمیرسد. ما روی زمین دین و شریعت الله را میآوریم.»
«کار ما در اینجا ختم نمیشود که کابل را گرفتیم، و بر کرسیهای ولایتها تکیه زدیم، چای بنوشیم و همهچیز ختم شود.»
«نه نه ما عملا شریعت را میآوریم. ما حدود الله را نافذ (اجرا) میکنیم.»
سخنان فوق را ملاهبة الله آخوندزاده گفته و صدای منسوب به او، از تلویزیون ملی افغانستان که در کنترول اداره طالبان است منتشر شده است.
هرچند که او، نکات دیگری هم گفته، اما به نظرم، جملات فوق، مهمترین بخش اظهار نظر اخیر رهبر طالبان است. چرا که مسیر حرکتی طالبان در آینده را به صورت روشن و شفاف نشان میدهد.
بر خلاف ادعای برخی، که وجه تمایز طالبان با داعش را در منحصر بودن فعالیت های طالبان در جغرافیای افغانستان و نگاه فراسرزمینی داعش عنوان میکردند، از اظهارات ملاهبة الله چنین برمی آید که این گروه نیز خود را متوقف در افغانستان نمیداند و به دنبال تطبیق آنچه که بدان معتقد است، در سایر کشورها نیز می باشد.
البته از مدل عملکرد نسل کنونی رهبران طالبان، می شد دریافت که آنها، به خارج از مرزهای افغانستان، توجه ویژه دارند، اما تصور اولیه این بود که شاید اقدامات خارجی خود را صرفا از طریق حمایت از گروههای تروریستی مرتبط با خود، پی بگیرند.
به دیگر سخن، انتظار می رفت که طالبان،. گروههای جدایی طلب و تروریست بومی در کشورهای مختلف را مورد حمایت قرار دهند و از طریق انها، بر مناطق خارج از افغانستان اثر بگذارند.
اما آنچه که اکنون از زبان رهبر طالبان شنیده میشود، به صورت واضح به این معناست که او و یارانش، به سلطه گروه طالبان بر سایر مناطق می اندیشند نه چیز دیگر.
پیروان ملاهبة الله و همچنین خود او، او را نه امیر خودشان که اولیالامر تمام جهانیان میدانند و هر زمان که شرایط را برای خود مناسب تشخیص دهند، ممکن است برای توسعه امارت خودخوانده شان اقدام کنند.
با این حساب، چه تفاوتی میان طالب و داعش بافی مانده که کشورهای جهان، با تکیه بر آن، همچنان راه دوستی با این گروه تروریست را در پیش بگیرند؟
برخی معتقد بودند که حمایت از طالب، از باب دفع افسد به فاسد است و فقط از طریق تعامل با طالب، میشود خطر داعش را مهار کرد، اما به این نکته توجه نکرده یودند که طالب، مادر داعش است.
تقسیم تروریستها به تروریست خوب و تروریست بد، هیچگاه تقسیم بندی خوبی نبوده است و اگر قرار است با تروریزم مبارزه شود، ابتدا باید منبع اصلی آن هدف قرار گیرد.
نمیشود که جهان، مدعی مبارزه با تروریزم باشد، اما همزمان در کنار طالبان بایستد.
منبع:
نویسنده: سید احمد موسوی مبلغ