یک جوان به نام گلمحمد، در ولایت فاریاب در شمال افغانستان از سوی فرمانده محلی طالبان مورد آزار جنسی با چوب قرار گرفته است.
در عکسهای که از این رویداد در شبکههای اجتماعی منتشر شده آثار چوبهای تراشیده شده روی فرش یک اتاق دیده میشود.
در حال حاضر گلمحمد در یکی از بیمارستانها بستری است و بستگان او میگویند که او چندین بار باید جراحی شود. به نظر میرسد که گلمحمد از ناحیه مقعد به شدت آسیب دیده و قرار است سه ماه دیگر برای دومین بار مورد عملیات جراحی قرار گیرد.
قربانی میگوید که سه تن از افراد طالبان به خانه او حمله کرده و او را با دستو پای بسته به خانهای بردند و در آنجا مورد خشونت جسمی و جنسی قرار گرفته است.
قدرتالله برادر گلمحمد از طالبان خواسته است که عاملان این خشونت جسمی و جنسی را بازداشت و آنها را مجازات کند.
واکنش طالبان
وزارت داخله طالبان گفته است که شش تن در پیوند به این رویداد بازداشت شده و تلاشها برای بازداشت چهار مظنون دیگر ادامه دارد. این وزارت، آنچه بر سر این جوان امده را شنیع و بی رحمانه خوانده است.
به گفته وزارت داخله طالبان، خصومتهای شخصی باعث بروز این رویداد شده است.
خیلیها میگویند که عملکرد فراقانونی طالبان پس از اینکه این گروه قدرت را در افغانستان در دستگرفتند، به شدت افزایش یافته است. طالبان متهم به نقض حقوق بشر هستند.
افراد این گروه که پایبند هیچگونه قانون مدنی نیستند، بارها متهم به تجاوز جنسی و خشونتهای فراقانونی شدهاند.
در سه سال اخیر گزارشهای متعددی منتشر شده است که نشان میدهد طالبان به زور و اجبار دختران و پسران را از خانههای شان ربوده و به آنها تجاوز کردند.
اصل ماجرا؟!
گفته شده گلمحمد با خواهر فرمانده محلی طالبان در ولسوالی بلچراغ ولایت فاریاب ارتباط تلفنی برقرار کرده و از این کار برادر این خانم مطلع میشود.
این فرمانده محلی طالبان، با افرادش به خانه گلمحمد یورش برده و او را با خود میبرد و پس از آزار جنسی با چوبهای تراشیده، او را به شدت لتوکوب میکند.
عکسهای از آثار این شکنجه بر بدن این قربانی در شبکههای اجتماعی منتشر شده است.
قدرتالله برادر گلمحمد ارتباط تلفنی برادرش با خواهر فرمانده محلی طالبان را تایید کرده و گفته است بعدا به خانه این فرمانده محلی طالبان برای گلمحمد خواستگاری رفتند.
در بخشهای افغانستان رویدادهای از این دست بسیار رخ میدهد اما به دلایل مختلف از جمله آنچه “غیرت و آبروی” خانوادگی خوانده شده به ندرت رسانهای میشود،
در حال حاضر در افغانستان هیچ سازمان و ادارهای نیست که رویدادهای مشابه را ثبت و به آن رسیدگی کند.