خبرگزاری پل: پس از ممنوعیت تحصیل دختران و اخیرا منع تحصیل دختران در انستیتوتهای طبی به ویژه در بخشهای “نرس و قابلگی” گزارشهای تکاندهندهی از وضعیت بیمارستانهای افغانستان منتشر شده است.
براساس گزارشهای روزنامه لوموند چاپ فرانسه و روزنامه بریتانیایی تلگراف وضعیت در اغلب بیمارستانهای افغانسان بحرانیست و دهها بیمار زن به دلیل کمبود داکتر زن، نرس و دارو جان خود را از دست دادهاند.
گزارش شده است که اغلب مردان خانواده که بیشتر آنها اعضای گروه طالبان هستند، به داکتران مرد اجازه نمیدهند که زنان خانواده را معاینه و تداوی کنند. در بیشتر کلینیکها و بیمارستانها شمار تلفات زنان به ویژه زنان حامله نسبت به سالهای گذشته چند برابر افزایش یافته است.
یک نرس در کابل به روزنامه تلگراف گفته است وقتی افراد طالبان همسران خود را برای معالجه به بیمارستان میآورند، از تمامی پزشکان مرد خواسته میشود که اتاق را ترک کنند.
به گفته ثمر ضیا، بسیاری از زنان و مردان طالبان برای اولین بار به پزشک مراجعه میکنند. او همزمان گفته که افراد طالبان به پزشکان اعتماد ندارند.
خانم ضیا گفته است: “یک زن نیاز به عمل جراحی داشت، اما شوهرش که یک جنگجوی طالبان بود، نپذیرفت. پس از مرگ این زن، شوهرش از پولیس خواسته تا در باره مرگ زنش در کلینیک تحقیق کند.”
یک قابله در بیمارستان دولتی در قندهار در جنوب افغانستان گفته است که اغلب باشندگان ولسوالیها تصور اشتباهی از داکتران و نرسها دارند. “آنها فکر میکنند که ما با این افراد مخالفیم و نمیخواهیم این زنان را نجات دهیم.”
شماری از داکتران و نرسها در گفتگو با تلگراف گفتهاند که عمق بیاعتمادی میان پرسونل بیمارستان و طالبان هر روز بیشتر میشود تاجایی که به گفته ثمر ضیا، طالبان بارها نرسها را متهم کردند که آنها قصدا زنان حامله که مردان آنها طالب هستند را تداوی نمیکنند و باعث مرگ آنها میشوند، اتهام که خانم ضیا به شدت آن را رد کرده است.
احتمال داده شده است که دستکم 17 هزار 500 دختر دانشجو در مقطع نرس و قابلگی پس از فرمان رهبر طالبان خانهنشین شدند و از ادامه تحصیل باز ماندند.
افغانستان از گذشته نیز با کمبود شدید داکتر زن، پرستار و قابله روبرو بود. فرمان رهبر طالبان اما به این بحران بیشتر دامن زده است.
موضوع آموزش دختران و فرامین مربوط به زنان در سطح رهبری طالبان از زمان روی کار آمدن دوباره آنها یکی از جنجال برانگیزترین موضوعات بوده و سبب نگرانی شدید از حذف زنان از زندگی اجتماعی و کاری افغانستان شده است.
دختران و زنان افغان تا کنون نه تنها حق آموزش بالاتر از صنف ششم و رفتن به دانشگاهها را ندارند آنها همچنین از کار در موسسات و سازمانهای غیردولتی داخلی و خارجی نیز منع شدهاند.
براساس آمار منتشر شده از سوی یونیسف تعداد کلی دخترانی که از سال ۲۰۲۱ مشمول دستور ممنوعیت از تحصیل قرار گرفتهاند بیش از ۱.۴ میلیون نفر است.
سازمان ملل و جامعه جهانی بارها تاکید کردند که یکی از شروط اساسی برای بررسی به رسمیت شناختن حکومت طالبان حق آموزش و کار برای زنان و دختران در افغانستان است. علیرغم فشارهای جهانی طالبان تاکنون هیچ دستوری را که برای محدودیت زنان صادر کردهاند، لغو نکردهاند.
کمبود شدید کارمندان صحی زن در افغانستان
گزارش شده است که علاوه بر ممنوعیت تحصیل دختران، دهها داکتر زن و نرس بابت تحصیل فرزندانشان افغانستان را به قصد پاکستان و ایران ترک کردند.
به گزارش روزنامه لوموند تنها از شفاخانه فرانسویها در کابل تاکنون ۱۵۶ کادر پزشکی زن شغل خود را ترک کردهاند. در این شفاخانه ۲۸۰ کادر پزشکی زن کار میکردند ولی در حال حاضر تنها ۱۲۴ تن آنها سر کار میآیند.
این روزنامه وضعیت بیمارستانهای افغانستان را به یک “کابوس” تشبیه کرده است. این وضعیت زندگی زنان افغانستان را در معرض خطر جدی قرار داده است.
به گزارش لوموند از ۹ متخصص بیمارستان فرانسویها در کابل ۸ تن آنها شغل خود را ترک کردند.
اریک چیسون، رئیس بیمارستان فرانسویها در کابل گفته است: “سیاستهای زنستیزانه طالبان افغانستان را از کادر صحی زن خالی میکند.”
به گفته او، در حال حاضر مراکز درمانی یکی پس از دیگری در حال بسته شدن هستند.
اریک چیسون گفته که سازمان بینالمللی صلیب سرخ و داکتران بدون مرز بابت تعلیق کمکهای امریکا و وسیاستهای طالبان خدمات بهداشتی و درمانی خود در افغانستان را کاهش داده و این احتمال وجود دارد که فعالیت این سازمانها کاملا متوقف شود.
کمبود دارو
شماری از قابلهها به روزنامه تلگراف گفتهاند که کمبود دارو بحران تازهای در نظام پزشکی افغانستان ایجاد کرده بحرانی که به گفته این قابلهها با قطع کمکهای امریکا هر روز بیشتر احساس میشود.
به گفته این قابلهها، بیشتر بیمارستانها به حدی با کمبود دارو مواجه هستند که از بستگان بیماران خواسته میشود که داروی مورد نیاز شان را از بیرون و از بازار تهیه کنند.
اغلب بیماران هزینه خرید دارو از بازار آزاد را ندارند و به همین دلیل گفته شده بیمارانی که توانایی تهیه دارو را ندارند به حال خودشان رها میشوند.
دولت افغانستان در سالها گذشته توانسته بود که مرگ و میر زنان در حال زایمان را کنترول کنند اما حالا به نظر میرسد که وضعیت دوباره به حال قبل آن برگشته است.
آمار مرگ و میر زنان و نوزادان در افغانستان حتی در وضعیت کنترول شده نسبت به کشورهای همسایه بسیار بالا بوده است.
به دلیل کمبود دارو و فقر بیشتر مردم تلاش میکنند که بیماران خود را به بیمارستانهای انتقال بدهند که خدمات آنها مجانی است مانند بیمارستان فرانسویها در کابل اما رییس این بیمارستان به روزنامه لوموند هجوم روزافزون بیماران به این شفاخانه را به یک “سونامی” توصیف کرده است.
در سالها گذشته بیشتر مردم بیماران شان را برای تداوی به کشورهای همسایه مانند ایران، پاکستان و هندوستان انتقال میدادند اما نظر به وضعیت بد اقتصادی و عدم دسترسی به ویزه این کشورها این فرصت نیز از مردم گرفته شده است.
منتقدان میگویند رژیم طالبان در عوض اینکه دسترسی آسان مردم به خدمات بهداشتی را فراهم کنند با گماشتن ماموران امر به معروف و نهی از منکر در بیمارستانها سطح نظارت از بیمارستانها و کلنیک ها را افزایش داده، داکتران مرد و زن را از هم جدا کرده و عکس و پوسترهای که در آن تصویر خانمها بود را برداشتهاند.
سایه طالبان به زندگی زنان؛ بیش از سیصد ولسوالی افغانستان داکتر زن ندارد