خبرگزاری پل: مسیح مهاجری، مدیر مسئول و سردبیر روزنامه “جمهوری اسلامی” وابسته به جریان هاشمی رفسنجانی است که اکنون مسئولیت رهبری جریان مهاجرستیزی در ایران را نیز به عهده دارد. هرچند او در رویدادهای انقلاب ایران، فرد متشخصی به شمار میرود اما در جامعه افغانستانیها پس از آن شناخته شد که در آستانه سقوط دولت افغانستان، مبادرت به انتشار مطالبی درباره اوضاع سیاسی و امنیتی افغانستان میکرد. وقتی طالبان به سوی شهرهای افغانستان هجوم آوردند، مسیح مهاجری در سلسله یادداشتهایی سعی داشت که مردم ایران را متوجه خطر طالبان کند. این امر باعث شده بود که بسیاری از شهروندان افغانستان نسبت به مهاجری و روزنامه جمهوری اسلامی دیدگاه مساعدی داشته باشند اما ناگهان پرده برافتاد و تشت او به صدا درآمد.
مهاجری ۲۸ تیر/ سرطان ۱۴۰۰، با انتشار یادداشتی تحت عنوان «حشدالشیعی در افغانستان بپاخاست»، از جریانی در افغانستان سخن گفت که هرگز وجود خارجی نداشت. او در این مطلب سعی کرد که شیعیان افغانستان را در برابر طالبان قرار دهد تا جنگ مذهبی در افغانستان آغاز شود اما او در این هدف خود موفق نشد. مهاجری پس از تحولات اخیر افغانستان، نوک قلم خود را به سوی جامعه افغانستانیهای مقیم ایران نشانه گرفت و در چهار سال اخیر کمتر هفتهای است که یادداشتی تحریکآمیز علیه مهاجران افغانستانی مقیم ایران ننویسد. او اخیرا یادداشتی در بخش سرمقاله روزنامه جمهوری اسلامی تحت عنوان «چرا این صدا شنیده نمیشود؟» نوشته است. مهاجری در بخشی از این یادداشت میگوید:
“چند سال است که رسانهها، جامعهشناسان، فعالان سیاسی و خانوادهایی که به شکلهای مختلف خطر حضور اتباع و اقدامات آنها را با تمام وجود خود لمس کردهاند، با فریاد بلند از مسئولین دولتی میخواهند اقدام جدی برای اخراج آنان به عمل آورند ولی متأسفانه به این فریاد بلند، کمترین توجهی نمیشود. مردم بسیاری از شهرها با راهپیماییهای اعتراضی خواستار اخراج اتباع میشوند و خطر ادامه حضور آنان را هر روز گوشزد میکنند ولی گوش دولتمردان ما نه تنها بدهکار نیست بلکه ورود اتباع همچنان ادامه دارد.”
مهاجری در بخش دیگر یادداشت خود، با مبالغه در رقم شهروندان افغانستانی مقیم ایران که تلویحاً تعداد آنها را حدود ۱۰ میلیون نفر دانسته، چنین نوشته است:
“مگر مسئولین ما نمیدانند حداکثر میزان مجاز اتباع بیگانه در هر کشور طبق استاندارد سازمان ملل فقط ۳ درصد است؟ چرا اجازه داده شده میزان اتباع افغانی در ایران بالای ۱۲ درصد یعنی چهار برابر حد مجاز باشد آنهم با این همه خطر و تهدید؟”
مهاجری با انتقاد از دولت سید ابراهیم رئیسی که تسهیلاتی را برای مهاجران افغان مقیم ایران فراهم کرده بود، نوشته است:
“سیاست فراهم ساختن تسهیلات برای اتباع افغانی از ویژگیهای دولت سیزدهم بود ولی دولت چهاردهم که قرار است صدای بیصدایان باشد چرا حتی صدای بلندِ باصدایان را نمیشنود؟”
او در آخر سرمقاله خود با یادآوری از تصرف اصفهان توسط هوتکیها در قرن دوازدهم هجری قمری، اینگونه جامعه میزبان را علیه مهاجران تحریک کرده است:
“آیا قرار است فاجعه محمود افغان تکرار شود؟ دولت چهاردهم چرا این صدا را نمیشنود؟”
این بخشی از یادداشت مسیح مهاجری مدیر مسئول و سردبیر روزنامه جمهوری اسلامی بود که به نحوی بر آتش افغانستانیستیزی در ایران دمیده است. در حقیقت مهاجری اکنون از سردستههای جریان مهاجرستیزی در ایران به شمار میرود که هر یادداشت او تأثیر مخربی روی روابط جامعه میزبان و مهمان میگذارد. جولان مهاجری در فضای مطبوعاتی ایران، یادآور رفتار «مهدی هاشمی» در اوایل انقلاب ایران است. همانطور که عملکرد مهدی هاشمی معدوم، باعث رنجش ملیتهای حامی انقلاب ایران شد، اکنون مهاجری نیز پاجایپای مهدی هاشمی گذاشته و با هر روز حضور خود در عرصه فرهنگ و سیاست ایران، رنجش حامیان دوستی دو ملت ایران و افغانستان را فراهم میکند.
نویسنده: محمد مرادی