خبرگزاری پل – بر بنیاد گزارش تازهای که از سوی انستیتوت «گیتاستون» اندیشکده مستقر در امریکا منتشر گردیده، افغانستان یکی از ده کشور خطرناک برای مسیحیان شناخته شده است.
این گزارش که که تحت عنوان «فهرست دیدبان جهانی» در سال ۲۰۲۵ ارایه شده، در آن آمده است که ۳۸۰ میلیون مسیحی در سراسر جهان بهدلیل اعتقاداتشان با اشکال مختلف آزار، خشونت و تبعیض مواجههستند.
در گزارش به وضوح ابراز شده است که افغانستان نیز در میان ده کشوری قرار دارد که مسیحیان بدترین نوع آزار و تبعیض را تجربه کردهاند.
طبق این گزارش، کوریای شمالی در صدر فهرست دیدبان جهانی قراردارد که مسیحیان را مورد آزار و اذیت قرار میدهد و سومالیا در رتبهی دوم قرار دارد و همچنان، لیبیا، یمن، سودان، اریتره، نایجریا، پاکستان و ایران به ترتیب در این گزارش نام برده شدهاند.
به گفتهی گزارش، حدود ۷۰ درصد از بدترین موارد آزار و اذیت مسیحیان در سطح جهان معمولا در کشورهای مسلماننشین رخ داده است.
در فهرست دیدبان جهانی ۲۰۲۵ آمده است: «تقریبا یک چهارم همه اتهامات کفرگویی در پاکستان متوجه مسیحیانی است که تنها ۱.۸ درصد جمعیت کشور را تشکیل میدهند.»
در مورد افغانستان نیز در این گزارش بیان شده است: «ترک اسلام و گرویدن به دین دیگر در قانون شریعت اسلامی با مجازات مرگ مواجه است. این حکم از زمان تسلط طالبان در سال ۲۰۲۱ با شدت بیشتری اجرا میشود.»
همچنان گفته شده است که اغلب مسیحیان افغان، مسلمان زادههای هستند که به مسیحیت گرویدهاند که این امر باعث میشود عملا نتوانند اعتقادات خود را به طور علنی بیان کنند.
در ادامه گزارش آمده: «اگر گرویدن یک فرد به مسیحیت تثبیت شود، خانواده، قبیله یا طایفه او ممکن است برای حفظ آبرو با فشار، خشونت یا حتا قتل او اقدام کنند.»
اسدالله زرمتی، باشنده ولایت پکتیا در شرق افغانستان و پناهجو در سویدن میگوید که او به دلیل ترک دین اسلام نگران خانواده و بستگانش در افغانستان است. آقای زرمتی که یک خداناباور است میگوید که او بابت خشونتهای فزاینده در اسلام این دین را ترک کرده است.
زرمتی به خبرگزاری پل گفت: “بیشترین خشونت در دنیای امروز از آستین دین برآمده است حالا فرقی ندارد که اسلام باشد یا هر دینی دیگری مثلا در افغانستان ملاها میخواهند به زور و جبر مردم را به بهشت ببرند و برای انجام این کار هر نوع خشونت را روا و جایز میدانند.”
او از اینکه یک خداناباور است نگران نیست، بیشتر ترس او از نوع شکنجه و حتی دستور مرگ است که حاکمان افغانستان برای “آتئیسم” پیشبینی کردهاند.
اسدالله زرمتی، بارها اعدامهای صحرایی، احکام شلاق و سنگسار را از طریق رسانهها دیده است که برای متهمان در افغانستان اجرا شده است.
طالبان اجرای احکام سنگین اسلامی را بخشی از دستورات دین و شریعت میخوانند و میگویند که حاضر نیست با هیج کشور و سازمانی در این باره گفتگو کند.
جامعهجهانی به شمول سازمان ملل متحد و سازمانهای حقوق بشری بارها از رژیم طالبان خواستهاند که به اجرای این احکام پایان دهند.
این در حالیست که نوامبر ۲۰۲۲ هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، به قضات در افغانستان دستور داده تا احکام سنگین «حد و قصاص» برای جرایم خاص که ممکن است شامل قطع عضو و سنگسار در ملاءعام نیز شود، صادر کنند.
این فرمان بیشتر مایع نگرانی افراد مانند اسدالله زرمتی شده کسانیکه یا بیدین شده و یا دین اسلام را ترک کردهاند.
احکام، جنایات و مجازات به صورت دقیق توسط طالبان تعریف نشده است، اما عالمان دین میگویند که طبق قوانین شریعت، این مجازات میتواند شامل قطع عضو، شلاق و سنگسار در ملاء عام باشد.
پیشتر سازمان دیدهبان حقوق بشر، وضعیت آزادیهای دینی و مذهبی در افغانستان را بحرانی توصیف کرده بود و هشدار داده که با سیاستهای طالبان، افغانستان به کابوسی برای آزادی دینی و مذهبی و دیگر حقوق اساسی بشر تبدیل شده است.
به گفته سازمان دیدهبان حقوق بشر، شیعیان، صوفیان، احمدیها، هندوها، سیکها، مسیحیان و دیگر اقلیتهای دینی و مذهبی در افغانستان تحت تهدید خشونت و آزار و اذیت قرار دارند.