خبرگزاری پل – گروهی از شهروندان افغانستان بهمناسبت نهمین سالروز حملهی مرگبار چهارراهی زنبق شهر کابل، میگویند که طالبان با خشونت و کشتار وحشیانه در تاریخ معاصر افغانستان باقی خواهد ماند.
در ۳۱ می ۲۰۱۷ انفجاری بسیار نیرومند در چهارراهی زنبق شهر کابل رخ داد که منجر به کشته شدن حدود ۱۵۰ تن و زخمی شدن بیش از ۴۰۰ تن شد. مسوولیت این انفجار را گروه داعش بر عهده گرفته بود، اما حکومت سابق افغانستان، شبکه حقانی و استخبارات پاکستان را عامل این رویداد مرگبار دانسته بود.
به مناسبت هشتمین سالگرد این رویداد، شماری از شهروندان کشور میگویند که طالبان را با چنین اعمالی میشناسند و این جنایات را هرگز فراموش نخواهند کرد. این در حالی است که شبکه حقانی سال گذشته اعلام کرده بود که در ۲۰ سال گذشته، یکهزار و ۵۰ حمله انتحاری انجام داده است.
شماری از شهروندان کشور میگویند حملهی تروریستی در چهارراهی زنبق در تاریخ افغانستان بهعنوان یکی از سیاهترین و خونینترین روزها باقی خواهد ماند. به گفته آنان، طالبان در این روز با انفجار یک تانکر مملو از مواد منفجره در چهارراهی زنبق، صدها تن را به خاک و خون کشاندند و گلیم غم را برای همیشه در خانههای بازماندهگان قربانیان این رویداد پهن کردند.
این شهروندان میگویند که انفجار چهارراهی زنبق، یکی از جنایتهای آشکار طالبان علیه مردم افغانستان در ۲۰ سال گذشته بود و هرگز فراموش نخواهد شد.
علی احمدی(مستعار) یکی از باشندگان شهر کابل، میگوید که رویداد چهارراهی زنبق یکی از فجیعترین جنایات طالبان بود که نباید از حافظه تاریخی مردم پاک شود. او تاکید میکند که هرگز نمیتواند جنایاتی را که طالبان مرتکب شدند، فراموش کند.
او گفته است: «طالبان دزدان و خیانتکاران واقعی این سرزمین هستند آنها با انجام حملات انتحاری حق پدر داشتن را از یک دختر و شوهر داشتن را از یک زن گرفتند.»
محمد کاظمی، یکی دیگر از باشندگان شهر کابل، میگوید که حملات انتحاری در ۲۰ سال گذشته قربانیان زیادی از مردم افغانستان، بهویژه ساکنان کابل گرفته است.
او تصریح کرده است: «نمیدانم در کدام کتاب آسمانی ذکر شده است که کشتار مردم بیگناه، دهشتافگنی، و در نهایت خودکشی، عاملان را راهی بهشت میسازد و دستشان را به دامن حوران بهشتی میرساند؟»
این شهروندان کشور تاکید میورزند که طالبان در ۲۰ سال گذشته به هیچکس رحم نکردهاند. آنها با انجام حملات انتحاری و انفجاری در مکانهای عمومی، شفاخانهها، مکتبها، خیابانها و نهادهای دولتی، صدها تن را به قتل رسانده و هزاران تن دیگر را زخمی و معیوب ساختهاند. این گروه با انفجار پلها، پلچکها، جادهها و بسیاری از تاسیسات دولتی، خسارات گستردهای بر زیرساختهای کشور وارد کردهاند.
از سوی دیگر، شماری از داکتران میگویند که آلودگیهای ناشی از مواد انفجاری و باروت باقیمانده از جنگها میتواند حتا جنین را نیز تحت تاثیر قرار دهد. به گفته آنان، حملههای انتحاری طالبان برای نسلهای آینده نیز تاثیرات مخربی به بار خواهد آورد.
اشرف، یکی از پزشکان شهر کابل میگوید که کودکانی که در چنین شرایطی به دنیا میآیند، بیشتر در معرض مشکلات رشد، اضطراب، اختلالات یادگیری و بیماریهای روانی قرار دارند.
او افزوده است: «آلودهگی ناشی از باروت و مواد انفجاری و حاوی فلزات سنگین است که میتواند منجر به مشکلات تنفسی، بیماریهای قلبی و اختلال در سیستم عصبی شود. در مورد زنان باردار، این آلودهگیها، همراه با استرس ناشی از ناامنی، خطر سقط جنین، زایمان زودرس و تولد نوزادان با وزن کم یا ناهنجاریهای مادرزادی را افزایش میدهد.»
این در حالی است که سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان و رهبر شبکه حقانی، در یک گردهمایی در سال ۱۴۰۰ در شهر قندهار گفته بود که تنها در ۲۰ سال گذشته، یکهزار و ۵۰ تن از اعضای شبکه حقانی حمله انتحاری انجام دادهاند. او همچنین با خانوادههای مهاجمان انتحاری در هوتل انترکانتیننتال کابل دیدار کرده و آنان را «قهرمانان وطن» توصیف کرده بود.
طالبان در ۲۰ سال گذشته مسوولیت حملههای انتحاری زیادی را در کابل و ولایتهای کشور برعهده گرفتهاند که منجر به کشته شدن کودکان، زنان و غیر نظامیان شده و هزاران تن از نیروهای امنیتی پیشین را نیز به قتل رساندهاند.
تعامل پنهان طالبان و امریکا؛ روسیه بار دیگر از احتمال بازگشت ناتو به افغانستان هشدار داد