تشدید تنش‌ها میان ایران و افغانستان؛ نیروهای دو طرف باهم درگیر خواهند شد؟

اظهارات تهدید آمیز و اخطارگونه‌ی آقای ابراهیم رییسی، رییس جمهور ایران، درباره حق‌آبه‌ی هیرمند که اخیراً زیاد خبرساز شده است، قبل از همه می‌تواند برای حکومت “زیر فشار” ایران ، مصرف داخلی داشته باشد .

آقای رییس جمهور می‌خواهد افکار عامه‌ی ایران را از مسیر مخالفت با رژیم، منحرف کرده و به این وسیله از مسأله‌ی آب استفاده ی ابزاری نماید.

دلیل دیگرچنین اظهارات بی‌پرده و غیر دیپلوماتیک، این است که ایران می‌خواهد به بهانه‌ی حق‌آبه، همان راهی را بپیماید که روسیه و چین آغاز ‌کرده است، راه تغیر استراتژی در برابرطالبان و تجدید نظر راهبردی نسبت به رژیم تک قومی و تک جنسیتی طالبان.

اظهارات رییسی نشان دهنده‌ی تغیر مسیر در سیاست طالب دوستی ایران است.
به گمان اغلب روزهای ماه عسل طالبان به پایان‌اش نزدیک شده است.

ایران، روسیه و چین که طی این مدت با درک از ماهیت تروریستی و افراطی دینی طالبان فقط برای دورنگداشتن طالبان از دامان امریکا و غرب، با طالبان خوش و بش داشتند، دیگر حوصله‌ی شان به سر رسیده است.

چین ، روسیه و ایران دیگر نمی‌خواهند از گروهی حمایت کنند که زنان را به کار، تحصیل و تفریح اجازه ندهد، دشمنِ هنر و هنرمند، دشمن تشیع استند واقوام غیر پشتون را صاحب افغانستان نمی‌پندارند.

طالبان هرگز نمی‌توانند با چین کمونیست، ایران شیعه و روسیه‌ی میراث‌‌دار شوروی سابق که هرسه دشمن امریکا استند، تا ابد روی یک خوان نان بخورند. ‌

اگر امروز مسأله‌ی آب، نقطه‌ی اختلاف میان افعانستان و ایران است، فردا می‌تواند برخورد خصمانه‌ی طالبان با تشیع، شریعت شیعی و مسایل متعدد دیگری چون تک قومی بودن نظام طالبی در افغانستان، به نقاط داغ اختلاف میان دو نظام مبدل شود.

به هر حال، این‌که طالبان می‌گویند آب کم است، درست می‌گویند‌؛ اما این‌که به متخصصین حقیقت‌یاب ایرانی یا کشور سومی اجازه نمی‌دهند تا راستی آزمایی کنند، بطور حتم ، ریگی در کفش دارند.
یا می خواهند حتما تشنج و بحران ایجاد کرده، ایران را در جنگی خانمان برانداز درگیر نمایند و یا به همین بهانه‌ی آب و آبرو خواهی، می‌خواهند با برانگیختن احساسات مردم علیه زورگویی ایران ، عمر نظام تروریستی ــ دینی خود را بیشتر دراز نمایند .

واقعیت این است که طالبان نه امریکا را شکست داده و نه توان دفاع از تمامیت ارضی افغانستان را دارند . اما به هرترتیبی باشد مطابق نقشه‌ی راه ایجادگران شان، می‌خواهند ایران را بحرانی و متشنج گردانند.

اما ایران هرگز نمی‌خواهد در میدان افغانستان  بجنگد، جمهوری اسلامی که در جنگ‌های نیابتی و استفاده از عناصر مزدور، توان و تجربه ی کافی دارد ، طالب را با استفاده از مزدوران نیابتی‌اش، مجبور به تمکین نموده و اگر بخواهد حتا از درون منفجر خواهد کرد. ایران همانگونه که داعش را در سوریه و عراق از پادرآورد، طالبان را نیز در میدان خود‌اش منکوب و سرکوب خواهد کرد . هفته ها و ماه‌های آینده به این گمانه زنی‌ها روشنی بیشتر خواهد بخشید …

نوشته‌ی : اسماعیل فروغی